کارگران ایرانی برای روزی ۳۰۰ هزار تومان به کردستان عراق می‌روند/ «مهاجران» در سلیمانیه و اربیل چطور روزگار می‌گذرانند؟
  1. خبری
  2. همه خبرها
  3. ایلنا
  4. بین‌المللی

کارگران ایرانی برای روزی ۳۰۰ هزار تومان به کردستان عراق می‌روند/ «مهاجران» در سلیمانیه و اربیل چطور روزگار می‌گذرانند؟

ایلناخبرگزاری ایلنا |
دستمزد کارگر ساده در سلیمانیه، ۳۰۰ هزار تومان است؛ یک استادکار ماهر تا روزی ۴۵۰ هزار تومان هم عایدی دارد؛ اما کار کارگران ایرانی در عراق، وجوه دیگری هم دارد: عدم برخورداری از خدمات حمایتی، نداشتن حق اعتراض، فقدان تشکل و زندگی سخت در اتاقک‌های کارگری.

کارگران ایرانی برای روزی ۳۰۰ هزار تومان به کردستان عراق می‌روند/ «مهاجران» در سلیمانیه و اربیل چطور روزگار می‌گذرانند؟ - 1

به گزارش خبرنگار ایلنا، در حاشیه میدان بزرگ «سلیمانیه» نشسته‌اند؛ مقابل مسجد جامع؛ با لباس‌های کردی، فارسی و جورواجور؛ چهره‌ها درهم رفته است، ابروها چین خورده و دست‌ها را روی گرده زانوها قلاب کرده‌اند؛ چشم‌ها به زمین دوخته شده؛ «کلام» به سادگی از لای دندان‌های فشرده، از خلال لب‌های آماسیده، به بیرون درز نمی‌کند، کلام کارگر مهاجر همیشه با یک «آه» آغاز می‌شود؛ با حسرت دوری از خانواده و درد زندگی در اتاقک‌های کارگری در ساختمان‌های نیمه‌کاره …..

اینها کارگران ایرانی مهاجر هستند و اینجا، سلیمانیه‌ی عراق است؛ میدان بزرگ سلیمانیه که هر روز صبح زود، دسته بزرگی از کارگران ایرانی و هندی و ترکی به همراه کردهای عراقی را به دور خودش جمع می‌کند و انتظار، کش می‌آید؛ انتظار «کار»؛ انتظار «نان».

همیشه کارگران ایرانی به خصوص از استان‌های غربی کشور برای کار به کردستان عراق می‌رفته‌اند؛ حداقل می‌شود گفت در ده، پانزده سال اخیر که اوضاع سیاسی و اقتصادی اقلیم کردستان رو به بهبود رفته، این مهاجرت کاری وجود داشته اما در یک سال و چند ماه گذشته که ارزش پول ملی سقوط کرده، این موج، انبوه‌تر شده است؛ کارگران ایرانی، فوج‌ فوج راهی اقلیم کردستان می‌شوند و بیشتر از استان‌های غربی کشور؛ اگر نگوییم همه، بیشتر مهاجران ایرانی در بخش ساختمان مشغول به کار می‌شوند؛ از کارگر روزمزد ساده گرفته تا استادکار متخصص و بنای بامهارت.

طی یک سال اخیر تب مهاجرت کاری در ایران همزمان با افزایش نرخ ارزهای خارجی و به تبع آن کاهش ارز ریال بسیار داغ شده؛ اکثر کسانی که قصد رفتن دارند، اروپا، استرالیا و کانادا را به عنوان مقاصد ایده‌آل خود نام می‌برند، این در حالی است که به تازگی مهاجرینی قد علم کرده‌اند که به اندازه گروه قبل، توانمندی و پتانسیل مهاجرت ندارند و لاجرم برای یافتن کار به کشورهای همسایه از جمله کردستان عراق و قطر سفر می‌کنند که در این بین، اولین مقصد، همان کردستان عراق است. کارگران ایرانی با ویزای یک ماهه‌ی توریستی از مرزهای ایران خارج شده و وارد کردستان عراق می‌شوند؛ پس از ۲۸ روز برای استراحت به خانه بازمی‌گردند و  پس از یک هفته استراحت، این چرخه همچنان تکرار می‌شود.

آمار روشنی نداریم

اما هیچ آماری از تعداد کارگران مهاجر ایرانی در دست نیست؛ مقامات منطقه‌ای کردستان در شمال عراق آمار کارگران ایرانی را ندارند و اصولا هیچ آمار روشن و قطعی در این زمینه وجود ندارد؛ شاید مهم‌ترین دلیل این فقدان اطلاعات آماری، جنس مهاجرت کارگران است که با ویزای توریستی به عراق می‌روند؛ لذا هرگز مشخص نخواهد شد که چه تعداد از توریست‌های ایرانی در عراق، در واقع «کارگر» هستند اما هرچه هست، این موج آنقدر بلند و گسترده بوده که در روزهای گذشته، خبرگزاری فرانسه در گزارشی به ماهیت زندگی کارگران مهاجر ایرانی در کردستان عراق پرداخته است.

در این گزارش می‌خوانیم: « دستمزد روزانه هر کارگر در اربیل بین ۲۵ تا۳۰ هزار دینار عراقی، حدود ۲۵ دلار (تقریبا ۳۰۰هزار تومان) و سه‌برابر دستمزدشان در ایران است. در میان کارگران ایرانی، دانش‌آموختگان دانشگاه‌ها نیز حضور دارند که به‌سبب ناامیدی از یافتن کار، در کردستان عراق کارگری می‌کنند. اتاق‌های محل سکونت این کارگران ۹متری است و چهار کارگر در هر اتاق ساکن می‌شوند و هریک برای آب، برق و تخت، شبی سه‌دلار می‌پردازند.»

اما شرایط زندگی و اشتغال کارگران ایرانی در کردستان عراق چگونه است؛ مهاجران در سلیمانیه و اربیل، چگونه روزگار می‌گذرانند؟

کارگران ایرانی برای روزی ۳۰۰ هزار تومان به کردستان عراق می‌روند/ «مهاجران» در سلیمانیه و اربیل چطور روزگار می‌گذرانند؟ - 11

زندگی اجباری در سلیمانیه و اربیل

میکائیل صدیقی(رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان) از نزدیک شاهد رفت‌وبرگشت‌های متعدد کارگران ساختمانی به آن سوی مرز بوده است؛ او دغدغه‌ها و نگرانی‌های بسیاری بابت سرنوشت کارگران مهاجر دارد: «ما هر روز شاهد مهاجرت کارگران و استادکاران ایرانی به کردستان عراق هستیم؛ شهر مریوان که من زندگی می‌کنم، فقط ۱۵ کیلومتر تا مرز سلیمانیه فاصله دارد؛ شاید بشود با جرئت گفت ۷۰-۸۰ درصدِ کارگران و استادکاران ساختمان که به عراق مهاجرت می‌کنند، از استان کردستان هستند؛ در شهرهای مریوان سروآباد، حداقل ۴۰-۵۰ درصد استادکاران در عراق کار می‌کنند؛ از زمانی که ارزش پول پایین آمده و ساخت‌وساز کم شده، موج مهاجرت گسترده‌تر شده است؛ در یک سال و چند ماه گذشته، در ایران قیمت همه اقلام ساختمان از سیمان گرفته تا تیرآهن، بالا رفته اما نرخ نیروی کار ثابت مانده؛ کارگر و استادکار ساختمان با نرخ ۴ سال پیش مشغول به کار هستند؛ اما در عراق، دستمزدها خیلی بالاتر است؛ مثلاً اگر در ایران، دستمزد برای نمای سنگ‌کاری، متری ۴۰ هزار تومان است، در عراق همین کار، متری ۱۰ هزار دینار است که می‌شود حدود ۱۰۰ هزار تومان؛ آنجا کارگران روزمزد هم روزی ۳۰۰ تا ۳۵۰ هزار تومان درآمد دارند؛ استادکار، روزی ۴۵۰ هزار تومان درآمد دارد؛ پول خوبی‌ست؛ برای کارگری که در ایران باید شش ماه سال بیکار باشد و شش ماه بعد را با دستمزد ۴ سال قبل بسازد، خیلی می‌صرفد....»

اما این مهاجرت فقط به پول خوب و دستمزد بالاتر محدود نیست؛ مسائل بسیاری وجود دارد؛ مسائلی در حاشیه این مهاجرت اجباری وجود دارد که چه بسا از «متن» بسیار مهم‌تر است.

چند روز پیش، یک کارگر مریوانی بنام «بهنام تارین» اهل روستای "وله ژیر" مریوان، بر اثر برق گرفتگی در هنگام کار در سلیمانیه جانش را از دست داد؛ پیکر بی‌جان او را بعد چند روز به مریوان آوردند و به خاک سپردند؛ این مرگ ناگهانی بر اثر برق گرفتگی، مشمول هیچ حمایتی نمی‌شود؛ کارفرمای عراقی نه قرار است غرامت بپردازد و نه جریمه می‌شود.

کار بی‌قاعده و بی‌قانون!

صدیقی در این رابطه می‌گوید: «در کردستان عراق "ایمنی کار" به آن صورت مطرح نیست؛ نه اداره کار آنجا بر کارگاه‌ها نظارت دارد و نه بازرسی کار به آن مفهوم وجود دارد؛ کارگران مهاجر ایرانی آنجا نه سندیکا دارند و نه انجمن صنفی؛ هیچ کس نیست که از حقوق این کارگران دفاع کند؛ اگر دچار حادثه شوند، چه فوت شوند و چه از کارافتاده، بحث مستمری و غرامت در کار نیست؛ در کل، در کردستان عراق شرایط کار و قرارداد، تابع استاندارد خاصی نیست و بیشتر کارفرمایان، به راحتی کارگران را مورد استثمار قرار می‌دهند. بارها دستمزد کارگران از طرف کارفرمایان پرداخت نشده است و کارگران نیز قادر به اعتراض نبوده‌اند. پس‌انداز کردن برای کارگران مهاجر یعنی اینکه شرایط زندگی بسیار بدتری را تحمل کنی تا قادر به اندکی کنار گذاشتن پول برای مخارج خانواده‌ای باشی که منتظر کمک هستند. بیشتر کارگران ایرانی چون در ساختمان‌های نیمه کاره شب را می‌گذرانند که از هر لحاظ بدون امکانات زندگی است، در معرض خطرات و بیماری‌های بسیار هستند. »

اما چگونه می‌شود اوضاع را «کمی» بهبود بخشید؟ صدیقی در این رابطه از پیشنهاداتی می‌گوید که انجمن صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان در دستور کار دارد: «ما از طریق استانداری و اداره کار پیگیر هستیم که هیاتی به کردستان عراق اعزام شود و بر اوضاع شغلی و زندگی کارگران ایرانی نظارت کنند؛ باید با رایزنی با مقامات عراقی و یا حتی شرکت‌های بزرگ، شرایط را برای کارگران مهاجر بهبود بخشید؛ الان سندیکاهای کارگری ترکیه با شرکت‌های عراقی قرارداد بسته‌اند و خود سندیکاها کارگران و استادکاران را برای کار به عراق می‌فرستند و روی دستمزد و شرایط کار آنها نظارت دارند. اگر استانداری کردستان و اداره کار، همکاری کنند، ساماندهی کارگران مهاجر غیرممکن نیست.»

«نظارت» واجب است

به گفته‌ی او، با رایزنی با اداره کار عراق باید کارگزاری‌های تامین اجتماعی ایران در صورت امکان در کردستان عراق فعال شود تا اگر کارگری در ایران حق بیمه می‌دهد، در عراق بتواند از خدمات حمایتی مانند غرامت حادثه برخوردار شود؛ باید در این رایزنی، تمهیداتی اندیشیده شود که کارت‌های مهارت فنی و حرفه‌ای که کارگران در ایران گرفته‌اند، آنجا به کارشان بیاید و براساس مهارت و تخصص‌شان دستمزد بگیرند و باید «نظارتِ دقیق»، کارگرانِ مهاجر را از بلاتکلیفی و بی‌قانونی نجات دهد.

چه بخواهیم و چه نخواهیم، «سلیمانیه عراق» این روزها مقصد کارگران مهاجر ایرانی‌ست؛ آنها هر روز صبح، دور میدان بزرگ، روبروی مسجد جامع سلیمانیه می‌نشینند و با شکستن بندهای انگشتان، دردهایشان را می‌شمارند؛ کارگرانی که شاید روزگاری در مخیله‌شان نمی‌گنجید که زمانی اینگونه برای کار روزمزدی «آواره» شوند.

بهتر است سخن آخر را در باب علت برخاستن این موج سنگین مهاجرت، از زبان یک تحلیل‌گر اقتصاد بشنویم؛ حسین راغفر می‌گوید: «این مسئله از جمله پیامدهای مخربی است که نوسانات شدید نرخ ارز به دنبال خود دارد و باید منتظر گسترش این روند باشیم. مهاجرت کارگر ساده ایرانی به کشورهایی که در گذشته کارگران افغانی و هندی در آنجا کار می‌کردند، نشان دهنده این است که نیروی کار ایرانی بسیار ارزان شده است و با این وضع مشاهده می‌کنید که مهاجرت نیروی کار چه ماهر و چه غیرماهر تشدید خواهد شد و این به خاطر شرایطی است که دولت و مجلس در به وجود آمدن آن دخیل هستند. بیش از صدها میلیارد تومان سود برای عده‌ای، ناشی از رانت ارزی و فاصله قیمت دلار دولتی با نرخ در بازار آزاد ایجاد شد و آن‌ها حتی یک ریال مالیات نپرداختند تا این مالیات صرف بهبود وضعیت معیشتی و زندگی افراد کم درآمد و فقیر جامعه شود؛ با این حساب، به جایی رسیدیم که امروز نیروی کار ساده ایرانی بسیار ارزان‌ است و به همین خاطر است که کارگران افغان بعد از مدت‌ها کار و زندگی در ایران، کشورمان را به دلیل کاهش بی‌سابقه ارزش پول ملی ترک کردند.....»

گزارش: نسرین هزاره مقدم

خواندن خبر در سایت منبع

در ادامه بخوانید

پاسخ مردم به درخواست وقیحانه ترامپ درباره صلح!

مهرمهر1 روز قبل
مردم تهران در یک مصاحبه تصویری عنوان کردند که آمریکا هیچ وقت قابل اعتماد نبوده، مخصوصا اکنون که یکی از بهترین فرزندان ایران رو به طور ناجوانمردانه‌ای ترور کرده است.

فیلم/ حضور آشوبگران نفوذی در لبنان

مشرق‌نیوزمشرق‌نیوز17 ساعت قبل
پس از اتفاقات رخ داده اکثر گروه‌ها و جناح‌های لبنان، اقدام آشوبگران در تخریب اموال عمومی و حمله به نیروهای امنیتی و مردمی را محکوم کردند.
صدا و سیماصدا و سیما22 ساعت قبل
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، فدراسیون بسکتبال ایران دیروز از دعوت سه داور ایرانی برای قضاوت در پنجره نخست انتخابی کاپ آسیا خبر داد. محمد دوست، هادی سالم و صادق قنبری سه داوری هستند که برای قضاوت در دو مسابقه از این پنجره انتخابی دعوت شده‌اند. پیگیری ما از فیبا آسیا حکایت از این داشت که هنوز مشکلات مربوط به فهرست بین المللی داوران ایرانی در فدراسیون جهانی حل نشده است و دعوت از این داوران به معنی قضاوت قطعی آن‌ها نیست، بلکه این سه داور در صورتی اجازه قضاوت پیدا می‌کنند که مشکل مربوط به فهرست بین المللی داوران ایرانی تا اسفند حل شود. فدراسیون جهانی بسکتبال، فهرست ۱۱ نفره داوران ایرانی را با توجه به حواشی زیاد در معرفی آن‌ها تایید نکرد و هنوز داوران بین المللی ایران برای دوره ۲۰۱۹-۲۰۲۱ به طور رسمی فعال نشده‌اند. پنجره نخست انتخابی کاپ آسیا از اول تا چهارم اسفند ۹۸ برگزار می‌شود.
ایرناایرنا16 ساعت قبل
به گزارش روز یکشنبه پایگاه اطلاع رسانی شرکت ملی نفت، «محمد مشکین فام» با بیان اینکه همه سکوهای پارس جنوبی هم اکنون در مدار تولید قرار دارند و وقفه‌ای در تولید وجود ندارد، گفت: هم اکنون در پارس جنوبی ۶۳۰ میلیون متر مکعب گاز در روز تولید می‌شود. وی با اشاره به نصب سکوهای جدید در سال جاری در میدان مشترک پارس جنوبی، افزود: تلاش می‌شود که سکوهای جدیدی که نصب شده است به زودی وارد مدار تولید شوند و بر اساس برنامه ریزی‌های صورت گرفته، در دو هفته آینده سکوی ۲۴B در مدار تولید قرار می‌گیرد. مشکین فام از سکوی ۱۴D به عنوان آخرین سکوی فاز ۱۴ برای نصب و بهره برداری یاد کرد و گفت: این سکو هم اکنون حمل شده (sail out) است و منتظر بهبود شرایط جوی هستیم تا این سکو نیز در موقعیت نصب شود، تا بر این اساس کل ۴ سکوی فاز ۱۴ وارد مدار تولید شود. تولید ۷۰ درصد گاز مصرفی کشور از پارس جنوبیمدیرعامل شرکت نفت و گاز پارس با بیان اینکه نزدیک به ۷۰ درصد گاز مصرفی کشور در پارس جنوبی تولید می‌شود، اظهار کرد: هر سکوی پارس جنوبی به طور تقریب گاز یک استان را در کشور تأمین می‌کند؛ به طور مثال گاز مصرفی استان مازندران برابر با ۳۵ میلیون متر مکعب در روز است و سکویی که ۲۸ میلیون متر مکعب در روز تولید دارد، بخش عمده‌ای از مصرف استان را پوشش می‌دهد و از این منظر برای ما حیاتی است که هیچ یک از سکوها از مدار تولید خارج نشوند و در صورت توقف تولید به دلیل شرایط عملیاتی، این آمادگی وجود دارد که در اسرع وقت دوباره سکو را وارد مدار تولید کنیم. مشکین فام از شکسته شدن رکورد مصرف گاز در کشور ابراز نگرانی کرد و گفت: باید در نظر داشته باشیم که منابع هیدروکربونی ما محدود است و اینکه هرچه تولید می‌کنیم مصرف شود، خوب نیست، بنابراین باید مکانیسمی به منظور کنترل این رویه داشته باشیم.
خبر فوریخبر فوری22 ساعت قبل
محمد بن‌زاید، ولیعهد امارات متحده عربی، در مقایسه با همتای سعودی خود، محمد بن‌سلمان، شاید کمتر شناخته‌شده باشد؛ اما احتمالا سرنوشت او، تأثیر بیشتری بر آینده خاورمیانه نسبت به محمد بن‌سلمان خواهد داشت. محمد بن‌زاید، ولیعهد امارات متحده عربی، در مقایسه با همتای سعودی خود، محمد بن‌سلمان، شاید کمتر شناخته‌شده باشد؛ اما احتمالا سرنوشت او، تأثیر بیشتری بر آینده خاورمیانه نسبت به محمد بن‌سلمان خواهد داشت. در صورت وقوع چنین احتمالی، یک سؤال مهم پیش می‌آید: محمد بن‌زاید چگونه از نفوذش استفاده خواهد کرد و آیا سیاست‌های او بیشتر به نفع آمریکا خواهد بود یا مردم منطقه خاورمیانه؟ پاسخ این سؤال‌ها را می‌توان در گزارش «چشم‌انداز تاریک محمد بن‌زاید برای آینده خاورمیانه» نیویورک‌تایمز یافت. با همه اینها، محمد بن‌زاید هنوز شخصیتی کم‌نظیر در خاورمیانه است؛ رهبری زیرک با گرایش‌های سکولار که برنامه‌ای مشخص برای آینده منطقه و نحوه اجرای این برنامه دارد. دیده‌بان حقوق بشر درباره شرایط در امارات متحده عربی می‌نویسد: امارات متحده عربی کسانی را که از مقامات این کشور انتقاد کرده‌اند، بازداشت و در برخی موارد مجبور به ترک محل زندگی‌شان کرده است.
صدا و سیماصدا و سیما15 ساعت قبل
دستیار ویژه رئیس مجلس در امور بین‌الملل: از ابعاد سیاسی و راهبردی پیامد‌های ترور سردار شهید حاج قاسم سلیمانی این است که آمریکا باید از منطقه برود. آقای امیرعبداللهیان ترور سردار حاج قاسم سلیمانی را در راستای اهداف هرج و مرج و دولت سازی در کشور‌های منطقه ارزیابی کرد و گفت: شب بعد از ترور سردار شهید حاج قاسم سلیمانی بازار بورس شرکت‌های اسلحه سازی جهش قابل توجهی پیدا کرد. آقای امیرعبداللهیان گفت: ترور سردار شهید حاج قاسم سلیمانی تصمیم نظام سیاسی آمریکا نبود، اما تصمیم درباره پاسخ ندادن به حمله نظامی ایران را نظام سیاسی آمریکا گرفت. آقای امیرعبداللهیان گفت: سردار شهید حاج قاسم سلیمانی این موضوع را به آقای ظریف اطلاع داد تا در مذاکره با آقای جان کری در میان بگذارد. وی افزود: سردار سلیمانی یک دیپلمات بود که با نگاهی راهبردی به دقت همه کنشگر‌ها در عراق حتی روسیه و چین را هم می‌دید و مدیریت می‌کرد.

نظرها

اخبار بیشتر