مافیای موسیقی گوشت فاسد می‌پروراند
  1. خبری
  2. همه خبرها
  3. ایسنا
  4. فرهنگ
مافیای موسیقی گوشت فاسد می‌پروراند

مافیای موسیقی گوشت فاسد می‌پروراند

ایسناخبرگزاری ایسنا |
«اگر قصد دارند موسیقی اقوام را در یک مکان عمومی به صورت اصیل و درست پیاده و رواج بدهند، باید شکل قوی و منحصر به فرد آن را از گروه‌های حرفه‌ای بگیرند و اجرا کنند. شما هیچ‌گاه نمی‌بینید استاد علی‌اکبر مرادی (خواننده و نوازنده صاحب سبک تنبور) با هزینه سه یا چهار میلیون تومانی به تهران بیاید تا در مترو برای تنبور بزند. اگر شهرداری می‌خواهد کار فرهنگی کند باید هر کدام از استاتید موسیقی را به صورت جدی حمایت کند.»

موسیقی نواحی بخشی از فرهنگ و سنت ماست و تاریخچه‌ای قدیمی در هر استان دارد. ولی در سال‌های اخیر شاهد کم‌لطفی‌هایی بوده و شاید آنگونه که باید به آن توجه و پرداخته نشده است. حالا گاهی در مترو یا اماکن عمومی شاهد اجرای موسیقی مناطق مختلف هستیم.

این امر به عقیده برخی کارشناسان موسیقی می‌تواند در شناساندن موسیقی اقوام موثر باشد و به عقیده برخی نیز بهتر است دولت در اجرای موسیقی نواحی در مکان‌های عمومی دست نبرد و آن را به نوازندگان بسپارد.

خبرنگار ایسنا در گفت‌وگویی با هوشنگ جاوید نظر او را هم در این زمینه جویا شده است.

این کارشناس موسیقی آیینی و نواحی درباره اجرای موسیقی نواحی در مترو توسط نهادهای دولتی، بیان می‌کند: شهرداری صلاحیت برگزاری اجراهای خیابانی موسیقی نواحی را ندارد؛ مگر اینکه این کار را تحت نظارت کارشناسان موسیقی مربوطه انجام دهد. ما در این کشور چیزی به اسم وزارت ارشاد داریم. وزارت ارشاد، قانونی تحت عنوان ارزیابی هنرمندان دارد که گروه‌های هنری را براساس میزان تبحر هنرمندان و پایبندی به اصالت، ارزیابی می‌کند. حال اگر شهرداری بخواهد گروه‌های موسیقی نواحی درجه یک را برای اجرای دو یا سه روزه در مکانی مانند مترو به پایتخت بیاورد، باید تمام هزینه‌های آنها را بپردازد.

مافیای موسیقی گوشت فاسد می‌پروراند - 5

او توضیح می‌دهد: به عنوان مثال اگر بخواهند یک گروه حرفه‌ای سه تا پنج نفره را به تهران بیاورند، باید بابت اجرا، رفت و آمد، محل اقامت و خورد و خوراک آنها هزینه کنند. مبالغ رفت‌وآمد و هزینه‌های جانبی آنها، بیش از پنج میلیون تومان خواهد بود، از طرفی اگر دستمزد اجرا را روزی دو میلیون حساب کنیم، باید ۱۰ تا ۱۵ میلیون به آنها بدهند. با چنین برآورد قیمتی اگر شهرداری بخواهد مثلا پنج تا گروه را به تهران بیاورد باید نزدیک به ۱۰۰ یا ۱۵۰ میلیون هزینه کند. هیچ زمانی هیچ کدام از شهرداری‌های تهران چنین مبلغی را برای اجرای پنج گروه موسیقی هزینه نمی‌کند.

جاوید بیان می‌کند که شهرداری به جای استفاده از گروه‌های موسیقی حرفه‌ای و پرداخت هزینه، به استفاده از گروه‌های درجه چهار یا پنج که متشکل از شهرستانی‌هایی است که تا حدودی با موسیقی منطقه خود آشنا هستند، روی می‌آورد.

او در همین راستا اضافه می‌کند: این افراد نمایشی سطح پایین از موسیقی منطقه خود به اجرا می‌گذارند. شهرداری نیز تنها با پرداخت روزانه دو یا یک و پانصد میلیون تومان در مترو برای مردم اجرای موسیقی برگزار می‌کند. درواقع شهرداری با این افراد مانند کارگر ساختمانی برخورد می‌کند. البته استفاده از این افراد از نظر اینکه برایشان پول به همراه دارد فکر بدی نیست، ولی این کار به طرز وحشتناکی به اصالت‌های موسیقی آسیب می‌زند.

این کارشناس موسیقی درباره علت آسیب‌زا بودن اجرای گروه‌های موسیقی نواحی در سطح‌ کیفی درجه سه یا چهار، می‌گوید: غالب کارهای این افراد دارای اصلالت نیست. یک بار در مترو یک نوازنده سرنای سیستانی را آورده بودند که موسیقی سیستان را اجرا کند. مردم او را وادار می‌کردند که ترانه‌های بی‌ارتباط با موسیقی نواحی را هم اجرا کند و او نیز هر چیزی را که مردم می‌خواستند برایشان می‌زد. این کار دیگر ارائه‌ی درست موسیقی نیست. کلاه گذاشتن بر سر فرهنگ و آسیب زدن به فرهنگ است. باید با یک برنامه‌ریزی دقیق و شکل درست این کار را کرد. اگر شهرداری واقعا می‌خواهد کار فرهنگی کند، کولی‌های دوره گرد بیچاره را که نون گیرشان نمی‌آید بخورند، ساماندهی کند و با استفاده از آنها موسیقی محلی را اجرا کند تا اینکه با موسیقی کشور بازی کند.

مافیای موسیقی گوشت فاسد می‌پروراند - 10

او همچنین در راستای راه‌حل درست برای شناساندن موسیقی نواحی از راه اجرای خیابانی بیان می‌کند: اگر قصد دارند موسیقی اقوام را در یک مکان عمومی به صورت اصیل و درست پیاده و رواج بدهند، باید شکل قوی و منحصر به فرد آن را از گروه‌های حرفه‌ای بگیرند و اجرا کنند. شما هیچ گاه نمی‌بینید استاد علی اکبر مرادی (خواننده و نوازنده صاحب سبک تنبور) با هزینه سه یا چهار میلیون تومانی به تهران بیاید تا در مترو برای تنبور بزند. اگر شهرداری می‌خواهد کار فرهنگی کند باید هر کدام از استاتید موسیقی را به صورت جدی حمایت کند. به گونه‌ای که مثلا به هر کدام از آنها صد میلیون تومان بدهد تا در مترو هنر اصیل را ارائه دهند. ولی چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد و با اسم فرهنگ یک سرگرمی کنار مترو ایجاد می‌کنند که با دیدن این صحنه‌ها باید گفت بیچاره فرهنگ.

در خبری بخوانید: مهم ترین اخبار فرهنگی و هنری جهان

در راستای این بحث، از این کارشناس موسیقی سوال می‌کنیم بهتر نیست که برای حفظ شأن استادان موسیقی نواحی به آنها سالن بدهند یا اینکه حداقل در یک جایگاه خاص اجرای خیابانی برای آنها برگزار کنند؟ پاسخ می‌دهد: نمی‌دانم اجرای خیابانی بر چه اساسی در ایران به وجود آمده است. چراکه در اروپا همراه با رقص و شادی انجام می‌شود. حال گویا برخی این اجراها را دیده‌اند و خواسته‌اند همان را تکرار کنند؛ گرچه که چشم و گوش بسته چنین چیزی را مطرح کرده‌اند. اجرای خیابانی ساده نیست، مخصوصا برای موسیقی ایران. موسیقی نواحی و مجلسی به جایگاه خاص خود نیاز دارد. شأن موسیقی ایرانی نیازمند جایگاه خاص است. اینگونه نیست که هر جا و هر لحظه اجرا شود. به همین دلیل بوده که در گذشته دسته‌بندی داشته‌ایم. به یکی مطرب می‌گفته‌اند و به یکی استاد. در تاریخ می‌خواندم که در یک مجلس یک نفر از درباریان عبدالقادر مراغه‌ای (شاعر و نوازنده چیره دست عود) را با ضمیر «این» خطاب می‌کند و وزیر وقت با او برخورد می‌کند و می‌گوید که ایشان مولانا عبدالقادر هستند. یعنی شأن استادی آن استاد نوازنده را حفظ می‌کردند.

مافیای موسیقی گوشت فاسد می‌پروراند - 15

نمونه‌ای از اجرای موسیقی خیابانی در غرب

جاوید درباره اداره اجرای نوازندگان دوره‌گرد می‌گوید: چند سال پیش حدود سال‌های ۸۰ یا ۸۲ درباره ساماندهی نوازندگان دوره گرد و خیابانی با چند نفر از مسوولان صحبت کردیم. نه وزارت فرهنگ و ارشاد وقت همکاری کرد و نه هیچ دستگاهی برای حرف ما تره خورد کرد، در واقع اصلا حرف ما را نشنیدند. درحالی که نیاز بود این کار انجام شود. البته امروز هم می‌توانند این کار را انجام دهند. باید یک جایگاه ویژه درست کنند و با نوازندگان دوره‌گرد هماهنگ کنند که بیایند و اجرا کنند. چگونه است که روزانه بابت جایگاهی که به دست فروشان می‌دهند، پول می‌گیرند؟ با هنرمندان دوره گرد نیز می‌توانند به همین صورت برخورد کنند. می‌توانند برای آنها جایگاه مشخص کنند که بروند در پارک‌ها نوازندگی خود را انجام دهند. چه عیبی دارد؟

در بخش پایانی صحبت‌ها به او می‌گوییم که مردم از اجراهای خیابانی موسیقی نواحی حمایت می‌کنند ولی به کنسرت‌ها یا اجراهای رایگان جشنواره‌ها نمی‌روند. دلیل آن چیست؟ اظهار می‌کند: مسائل اقتصادی و روزمره‌ای که اکنون با وجود بحران‌های سال‌های اخیر برای مردم پیش آمده، توانایی مردم برای خرید بلیط‌های گران قیمت پایین آورده است. زمانی بلیط کنسرت ۷۰۰ تومان یا هزار تومان بود، اکنون بیش از ۱۰۰ هزار تومان است. پس کمتر پیش می‌آید که یک خانوده چهار یا پنج نفره در قشر متوسط جامعه به کنسرت موسیقی نواحی برود.

او ادامه می‌دهد: خیلی از استادان موسیقی نواحی اگر در استان خود یا استان‌های هم‌زبان کنسرت دهند در سالن اجرا جای سوزن انداختن نخواهد بود، ولی ممکن است از اجرای تهران آنها خیلی استقبال نشود؛ چراکه ممکن است این افراد در تهران نیز طرفدار داشته باشند ولی خیلی شناخته شده نیستند. از طرفی برای اجرا در تهران در مافیای فروش بلیط یا مافیای موسیقی قرار می‌گیرند. آن مافیا برنامه‌ریزی می‌کند که کنسرت این افراد منفعل شود. مافیایی در موسیقی هست که تجارت آن را به عهده گرفته‌اند، گوشت فاسد می‌پرورانند و جامعه را از اصالت دور می‌کنند و هیچ کسی هم به فکر نیست.

مافیای موسیقی گوشت فاسد می‌پروراند - 20

هوشنگ جاوید

خواندن خبر در سایت منبع

در ادامه بخوانید

آفتاب‌نیوزآفتاب‌نیوز16 ساعت قبل

خط ویژه ژن‌های خوب برای ورود به دانشگاه

الفالف1 روز قبل
۱۴ نظر، ۱۱ در صف انتشار و ۹ تکراری یا غیرقابل انتشارگروه اجتماعی الف، ۲۴ مهر ۱۳۹۸، ۰۹:۳۰ ۳۹۸۰۷۲۳۱۷۴به گزارش الف، این روزها سهمیه فرزندان و همسران هیات علمی دانشگاه‌ها در کنکور به صورت ویژه در کانون توجه قرار گرفته است. به گواه اعدادی که روزنامه شهروند (مبتنی بر مستندات دریافتی از سازمان سنجش) منتشر کرده از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷، ۷۱۹۴ نفر از اعضای خانواده‌های هیات علمی دانشگاه در دانشگاه‌های دولتی انتقالی گرفته یا تغییر رشته داده‌اند. تنها دلیل این اتفاق نیز به هیات علمی بودن یکی از والدین برمی گردد. توضیح ابراهیم خدایی، رئیس سازمان سنجش درباره سهمیه هیات علمیمشخص است این سهمیه مبتنی بر رانت شکل گرفته، بسیار تبعیض آمیز و در تضاد با عدالت و رقابت سالم آموزشی است. مسئولان درباره سهمیه هیات علمی‌ها چه می‌گویند؟ در این بین منصور غلامی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری یکی از مدافعان اختصاص سهمیه به نزدیکان اعضای هیات علمی است.
دنیای اقتصاددنیای اقتصاد9 ساعت قبل
این گالری هنرهای زیبا، نمایشگاهی از حدود ۳۰ اثر «دالی» برگزار کرده بود و اثری که سارق ربود، طراحی «زرافه در حال سوختن» است که «دالی» در سال ۱۹۶۷ خلق کرده بود. این حادثه در حالی رخ داد که مدیر این گالری در روز دزدیده شدن به‌عنوان تنها عضو گالری در مکان حضور داشت. به گفته مدیر این گالری پس از خروج سارق حتی قفل و سیمی که برای محافظت از طراحی تعبیه شده بود نیز در محل وجود نداشت. مدیر این گالری می‌گوید، سارق نمی‌تواند این طراحی را بی‌صدا و بدون جلب توجه به فروش برساند. «دالی» که از نقاشان سبک سوررئالیسم اسپانیا محسوب می‌شود، در ۲۳ ژانویه سال ۱۹۸۹ در اثر سکته‌ قلبی درگذشت و همان‌طور که تقاضا کرده بود، در نزدیکی موزه «دالی» به خاک سپرده شد.
اعتمادآنلایناعتمادآنلاین22 ساعت قبل
مسعود فیاضی، رییس چهل و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های علمی، آموزشی و تربیتی رشد، گفت: به دنبال ارتقای سایت فعلی جشنواره رشد به پلتفرم شبکه جامع مدارس با عنوان «شبکه ملی رشد» هستیم تا فیلم‌های مناسب سال‌های قبل و آثار برگزیده جشنواره رشد از این طریق در دسترس قرار گیرد. اعتمادآنلاین| مسعود فیاضی، مدیرکل دفتر انتشارات و فناوری آموزشی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش، امسال ریاست چهل و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های علمی، آموزشی و تربیتی رشد را نیز برعهده دارد. او افزود: هر جشنواره‌ای باید درمسیر اهداف نهاد برگزارکننده‌اش باشد و جشنواره فیلم رشد هم باید از برنامه‌های آموزشی و تربیتی سازمان پژوهش و دفتر انتشارات و فناوری پشتیبانی کند. فیاضی ادامه داد: برای تشویق فیلمسازان و تهیه کنندگان به تولید فیلم‌های علمی، آموزشی و تربیتی باید بستری برای فروش آن آثار فراهم شود. رییس جشنواره بین‌المللی فیلم رشد افزود: اصولا بخاطر وسعت و تنوع و تعدادبالای مخاطبان جشنواره رشد، تمایل زیادی در نهادهای اقتصادی دولتی و خصوصی وجود دارد که در تامین بودجه جشنواره سهیم باشند.
خبرآنلاینخبرآنلاین2 ساعت قبل
در این میان خواننده‌هایی که غیر از شهرت به چیزی نمی‌اندیشند روز به روز بحران موسیقی‌های بی‌کیفیت را شدت می‌بخشند. اگر درختی باشد قطع می‌کنند، پرنده‌ای هم نداریم که صدای آن بخواهد الهام بخش موسیقی شود. خانواده ما سه آهنگساز دارد؛ هوشنگ کامکار، ارسلان کامکار و اردشیر کامکار این افراد از گذشته تا امروز زمانی که می‌خواهند یک اثری را خلق کنند می‌روند کردان. مثلا در آلبوم «زندگی» ارسلان کامکار، شما صدای مرغ حق را می‌شنوید و آن حس خوب را درک می‌کنید. در حال حاضر از لحاظ نوازندگی بسیار غنی هستیم و نوازنده‌های بسیار درجه یکی داریم چه زن و چه مرد.
مهرمهر22 ساعت قبل
به گزارش خبرنگار مهر، محمد دستورانی صبح چهارشنبه در همایش پیوند اولیا و مربیان کشور به میزبانی تالار آفتاب دانشگاه آزاد گرمسار ضمن بیان اینکه احصا نیازها و مشکلات دانش آموزان در دستور کار آموزش‌وپرورش قرار دارد، ابراز داشت: بر این اساس بانک اطلاعاتی خیران و مؤثران و دانش آموزان نیازمند در سطح استان تهیه می‌شود تا بتوان با مراجعه به این بخش مشکلات دانش آموزان و خانواده‌های آن‌ها را برطرف کرد. وی با تأکید بر اینکه ماهیت پیوند اولیا و مربیان درواقع به معنای افزایش کیفیت و بهره‌وری آموزش است، افزود: پیوند اولیا و مربیان در حوزه آموزش‌وپرورش نقش مؤثری در رفع مشکلات موجود ایفا می‌کند لذا می‌بایست در این حوزه اقدامات مؤثرتری صورت گیرد. مدیرکل آموزش‌وپرورش استان سمنان بابیان اینکه پیوند اولیا و مربیان نقطه ارتباط و اتصال دایره تعلیم و تربیت است، ابراز داشت: ۱۲۳ هزار دانش‌آموز استان سمنان همراه با والدین نصف جمعیت استان را تشکیل می‌دهند که این ظرفیت مهمی در راستای توسعه نظام آموزشی محسوب می‌شود. دستورانی در ادامه تصریح کرد: مدرسه محوری و تربیت انقلابی و ملی، ایجاد مدرسه‌ای شاد و پرنشاط از رویکردهای مهم آموزش‌وپرورش محسوب می‌شود لذا تمام برنامه‌ها حول این سه موضوع در استان سمنان انجام می‌شود. وی افزود: خانواده و مدرسه نقش بسیار مهمی در تربیت دانش آموزان دارند لذا هر چه ارتباط این دو نزدیک‌تر شود به همان نسبت شاهد ارتقا سطح آموزشی خواهیم بود بنابراین انتظار می‌رود مدیران مدارس برای این مهم در استان سمنان تلاش کنند.

نظرها

اخبار بیشتر