هنگ‌کنگ در مسیر انقلاب
  1. خبری
  2. همه خبرها
  3. دنیای اقتصاد
  4. سیاسی
هنگ‌کنگ در مسیر انقلاب

هنگ‌کنگ در مسیر انقلاب

دنیای اقتصادخبرگزاری دنیای اقتصاد |
دنیای اقتصاد : اگرچه طی ماه‌های اخیر از بروز درگیری‌های خونین بین شهروندان و نیروی پلیس در اعتراضات هنگ‌کنگ اجتناب شده است اما حمایت اجتماعی حتی از معترضان رادیکالی که از بمب‌های دست‌ساز استفاده می‌کنند بسیار است و این اعتراضات احتمالا تداوم می‌یابد. در همین حال مردم تبت و شیان‌جینگ، مناطق تحت حکومت چین این روزها آرام هستند اما این سکوت ناشی از سرکوب است. یکی از شعار‌های محبوب معترضان در هنگ‌کنگ، شعار «امروز هنگ‌کنگ، فردا تایوان» است که به گوش مخاطبانش، یعنی همان رای‌دهندگان تایوانی می‌رسد. هیچ‌یک از هنگ‌کنگی‌ها نمی‌خواهند تا جزیره غنی و دموکراتیک آنها توسط حکومت دیکتاتوری در همسایگی آنها بلعیده شود. به‌نظر می‌رسد که ۷۰ سال پس از به قدرت رسیدن کمونیست‌ها در چین، تقلای دولت در پکن برای یکپارچه‌سازی چین فاصله زیادی با نقطه پایان دارد.

به‌گزارش گروه اقتصاد بین‌الملل روزنامه «دنیای اقتصاد»، نشریه اکونومیست در سرمقاله شماره این هفته خود به بررسی ناآرامی‌های هنگ‌کنگ و درگیری‌های خشن بین نیروهای پلیس و شهروندان پرداخته و نوشته است: تنها چند روز قبل صد‌ها نفر از شهروندان هنگ‌کنگی ساختمان قرمز‌رنگ دانشگاه پلی‌تکنیک را به یک دژ نظامی تبدیل کردند. این افراد مشکی‌پوش، چهره‌های خود را نیز با ماسک‌های مشکی پوشانده بودند و در حالی که توسط نیروهای پلیس محاصره شده بودند، اغلب در مواضع تدافعی قرار گرفتند. نیروهای نظامی و انتظامی از گلوله‌های پلاستیکی و آب‌جوش برای متفرق کردن معترضان در دانشگاه استفاده کردند و در همین حال آنها مشغول ساخت بمب‌های دست‌ساز بودند. در این میان زمزمه‌هایی مبنی بر اینکه تیر یکی از کمان‌داران معترض به پای یک افسر پلیس برخورد کرده به گوش می‌رسید. با گذشته نزدیک به پنج‌ماه از ناآرامی‌ها در هنگ‌کنگ، اکنون برخورد‌ معترضان و پلیس مرگبار شده است.

در نهایت بسیاری از معترضانی که توانی برای آنها باقی نمانده بود خود را تسلیم پلیس کردند و نوجوانان هم از یک مسیر امن ایجاد شده خارج شدند. تا به امروز از بروز یک درگیری خونین در هنگ‌کنگ اجتناب شده است اما هنگ‌کنگ در خطر است. برخی از معترضان پس از محاصره نیز حاضر به تسلیم نشدند و از ترک محیط دانشگاه پلی‌تکنیک خودداری می‌کردند. در همین حال اعتراضات در بخش‌های دیگر شهر ادامه داشت. اگرچه در این اجتماعات، جمعیتی نظیر حدود دو میلیون نفری که در ماه ژوئن به خیابان‌ها آمدند، حضور نداشتند اما اغلب این اعتراضات به خشونت مرگبار و ردو‌بدل کردن کوکتل‌مولوتف‌ها منتهی شدند. با وجود خشونت بالا، حتی معترضان رادیکال هم همچنان مورد حمایت اکثریت جامعه هنگ‌کنگی هستند. ممکن است انتخابات ۲۴ نوامبر بار دیگر به صحنه درگیری و خشونت‌های گسترده‌تر بدل شود چراکه عده‌ بسیاری فرصت انتخابات را عرصه رویارویی خواست جمعی مردم هنگ‌کنگ و کاندیدا‌های حامی دولت مرکزی در چین می‌دانند. حتی امتیازدهی دولت مبنی بر لغو لایحه محاکمه متهمان هنگ‌کنگی در دادگاه‌های چین هم نتوانسته از شعله‌های خشم و ناآرامی در هنگ‌کنگ بکاهد. این‌بار معترضان اصرار می‌ورزند که به هیچ‌چیز کمتر از دموکراسی قانع نمی‌شوند. وجود کرسی‌های متعدد انتصابی در بخش مجریه هنگ‌کنگ هدف اعتراضات قرار دارد و احتمال می‌رود که این ناآرامی‌ها تداوم یابند.

از سوی دیگر، رهبران حزب کمونیست چین تمایلی به اعزام نیروهای نظامی خود به داخل هنگ‌کنگ برای سرکوب معترضان نشان نداده‌اند. تحلیل بسیاری از ناظران و مفسران آن است که حزب نمی‌خواهد این اعتراضات را به چالشی برای خود بدل کند چراکه هزینه‌های اقتصادی و سیاسی به گلوله بستن جمعیت در یکی از قطب‌های مالی جهان بسیار هنگفت‌ خواهد بود. با این حال این مشکل از ابتدا نیز متعلق به پکن بوده است. خشم عمومی از نفوذ و سایه سنگین شی جین‌پینگ در هنگ‌کنگ موجب آغاز ناآرامی‌ها بوده است. شی می‌گوید که خواستار «نوسازی گسترده» در کشور خود است. اما موضع سنگدلانه و غیرمنعطف او برای کنترل همه، نه‌تنها در هنگ‌کنگ بلکه در تمامی مناطق تحت‌نفوذ دولت مرکزی چین موجب خشم مردم شده است. زمانی که در سال ۱۹۴۵، مائو تسه‌تونگ در چین به قدرت رسید، هنوز مرزها و مناطق آن به‌عنوان یک کشور شفاف نبود و در آن زمان بریتانیایی‌ها بر هنگ‌کنگ حکومت می‌کردند و ماکائو نیز زیر نفوذ پرتغالی‌ها بود. تایوان نیز تحت حکومت ملی‌گرایی بود که مائو به تازگی آن را سرنگون کرده بود.

رشته‌‌کوه‌های تبت تحت حاکمیت مذهبی بودایی‌ها بود که واکنش منفی به کنترل توسط پکن نشان می‌دادند. از سوی دیگر منطقه خودمختار شین‌جیانگ (ترکستان چین) هم تحت سیطره مسلمانانی بود که نمی‌خواستند دولتی در هزاران کیلومتر دورتر بر آنها حکومت کند. ۷۰ سال پس از به قدرت رسیدن کمونیست‌ها در چین، تقلای دولت در پکن برای یکپارچه‌سازی چین فاصله زیادی با نقطه پایان دارد. تایوان هنوز به معنای واقعی کلمه مستقل است و وابستگی آن به چین تنها در مقام حرف است. انتظار می‌رود حزب حاکم در تایوان که سیاست استقلال بیشتر از پکن را دنبال می‌کند بار دیگر در نظرسنجی‌های پارلمانی و ریاست‌جمهوری محبوبیت چشمگیری داشته باشد. شعار «امروز هنگ‌کنگ، فردا تایوان» شعار بسیار محبوبی در هنگ‌کنگ است که به گوش مخاطبانش، یعنی همان رای‌دهندگان تایوانی می‌رسد. از زمان به قدرت رسیدن شی در سال ۲۰۱۲، معترضان امروز، شاهد آن بوده‌‌اند که پکن به تدریج آزادی‌های هنگ‌کنگ را محدودتر کرده و از طریق انجام رزمایش‌های نظامی در اطراف تایوان، دست به ارعاب مردم تایوان زده است. هیچ‌یک از هنگ‌کنگی‌ها نمی‌خواهند جزیره غنی و دموکراتیک آنها توسط حکومت دیکتاتوری در همسایگی آنها بلعیده شود؛ حتی اگر آنها هزاران سال فرهنگ مشترک با مردم سرزمین اصلی چین داشته باشند.

در خبری بخوانید: پربازدیدترین اخبار روز سیاسی

مردم تبت و شیان‌جینگ این روزها آرام هستند اما این سکوت ناشی از سرکوب است. پس از بروز ناآرامی‌ها و اعتراضات گسترده در یک دهه قبل، سرخوردگی در این مناطق افزایش یافته است. در طول دو سال گذشته، دولت محلی شیان‌جینگ، شبکه‌ای از زندان‌ها و کمپ‌ها را ایجاد کرده است و نزدیک به یک میلیون نفر را در حبس نگه می‌دارد، مردمی که اغلب، تنها جرم آنها وفاداری به اسلام است. مقامات چین این سرکوب‌ها را با لحنی ساده برای مهار رادیکال‌های مسلمان اجباری می‌دانند. اما آنچه دولت چین نمی‌بیند افزایش آتش زیر خاکستر در بلند‌مدت است.

شعار هنگ‌کنگی‌ها بخش دیگری هم دارد: «امروز شیان‌جینگ، فردا هنگ‌کنگ.» اگرچه تعداد اندکی انتظار دارند تا چنین سرنوشت شومی در مستعمره سابق بریتانیا رخ دهد، اما شهروندان هنگ‌کنگی حق دارند تا با ترس به حزب کمونیست نگاه کنند. حتی اگر شی تصمیم بگیرد که در روزهای آتی هم نیروهای نظامی خود را به هنگ‌کنگ اعزام نکند، نوع نگاه رهبری حزب به چالش کنونی مشخص است: معترضان باید سرکوب شوند. این هفته کنگره با اکثریت مطلق آرا طرحی را به تصویب رساند که دولت ترامپ را مکلف می‌کند، افرادی که در نقض حقوق بشر شهروندان هنگ‌کنگ مقصر هستند را در لیست تحریم قرار دهد. به هر حال انتظار می‌رود تا در روزهای آتی فشار پکن بر دولت هنگ‌کنگ برای تصویب قانون ضد‌شورش افزایش یابد. شی می‌گوید خواستار آن است تا چین به نوسازی گسترده موردنظرش تا سال ۲۰۴۹، مصادف با یکصدمین سالگرد به قدرت رسیدن مائو دست یابد.

این درحالی است که نمی‌توان تمامی مقامات حزب کمونیست را با رویکرد مشت آهنین شی موافق دانست و شاید به همین دلیل است که اسنادی از سرکوب خشن مردم شیان‌جینگ به دست روزنامه نیویورک‌تایمز رسید. اما مشکلات در مناطق تحت نفوذ یک امپراتوری می‌تواند به‌سرعت مرکز آن را هم دستخوش توفان کند. از سوی دیگر همسایگان چین با نگرانی شاهد توسعه حضور نظامی چینی‌ها در مناطقی نظیر تبت و تنگه تایوان هستند. گسترش پایگاه‌های نظامی چین در نزدیکی تایوان حتی نگرانی از اینکه حمله به تایوان منجر به درگیری بین چین و آمریکا شود را افزایش داده است. در هنگ‌کنگ بنابر توافقی که میان بریتانیا و چین وجود دارد، قرار است از سال ۲۰۴۷، سیستم «یک کشور- دو سیستم» به پایان برسد و احتمالا قرار است هنگ‌کنگ بسیار قبل از آن سال، شبیه به دیگر مناطق چین شود. به همین دلیل است که معترضان هنگ‌کنگی بسیار سرسختانه اعتراض می‌کنند.

خواندن خبر در سایت منبع

در ادامه بخوانید

سالگرد یک قتل خاموش

صدا و سیماصدا و سیما2 روز قبل
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ آمار دقیقی از کشتار مسلمانان نیجریه‌ای در شهر زاریا اعلام نشده اما تعداد کشته شدگان از ۳۵۰ تا هزاران نفر تخمین زده شده است.
مهرمهر1 روز قبل
به گزارش خبرنگار مهر، از ۴۲ داوطلب ثبت نام شده در حوزه انتخابی شهرستان‌های قروه و دهگلان تا کنون ۶ داوطلب انصراف خود را به طور رسمی اعلام کرده و با این حساب عرصه رقابت برای ۳۶ نفر دیگر باز است. یکی از این داوطلبان انصرافی، نماینده دوره نهم مجلس شورای اسلامی شهرستان‌های قروه و دهگلان بود که در روز نوزدهم آبان ماه انصراف مجازی خود را اعلام کرد اما به دلیل اینکه تأیید انصراف وی در سامانه انتخابات ثبت نشده بود از طرف ستاد انتخابات قروه تا روز بیست و یکم آبان این کناره گیری به طور رسمی شناخته نشد. «حامد قادرمرزی» که در صفحه شخصی اینستاگرام و تلگرام خود نامه انصرافی از کاندیداتوری اش را منتشر کرد، دلیل این کار را چنین توضیح داد که: «امروز ۱۹ آذر ۹۸ از کاندیداتوری در انتخابات مجلس یازدهم انصراف دادم. اگر بخواهم دلیل استعفایم را در یک جمله خلاصه کنم این است که؛ بر این باورم که در حال حاضر جامعه ما توسعه پذیر نیست. ما در مقابل جامعه مسئول هستیم و ایفای نقش مؤثر و مسئولیت مان تنها با حضور در مجلس محقق نمی‌شود.

:: پاریس - هشتمین روز اعتصاب‌ها در فرانسه

صدا و سیماصدا و سیما1 روز قبل
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از پاریس، گزارش روز گذشته ادوارد فیلیپ نخست وزیر فرانسه درباره جزئیات طرح اصلاح بازنشستگی برای اکثریت مردم قانع کننده نبود و نتوانست شعله‌های خشم معترضین را کاهش دهد. اکثر شهرهای فرانسه همچنان شاهد تظاهرات ضد سیاست‌های دولت فرانسه است و ضرر و زیان ناشی از اعتصاب‌ها در فرانسه برای بخش‌های تجاری و صنعت گردشگری این کشور نجومی و غیر قابل تصور است.

انتخابات انگلیس، پایان بحران یا آغازی دیگر

صدا و سیماصدا و سیما1 روز قبل
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از لندن، تازه‌ترین نظرسنجی‌های منتشر شده حکایت از این دارد که حدود یک چهارم از چهل و شش میلیون واجد شرایط رای دادن در انتخابات انگلیس حتی روز انتخابات تصمیم نگرفتند به نامزد کدام حزب رای دهند.

:: رم- بحران در بزرگترین مجتمع فولادسازی ایتالیا

صدا و سیماصدا و سیما1 روز قبل
ایسناایسنا1 روز قبل
واشنگتن پست می‌گوید چند سناتور جمهوری‌خواه دیروز به این نشریه گفته‌اند که با کوتاه و موجز برگزار کردن جلسات استیضاح قصد دارند که از به راه افتادن یک «سیرک سیاسی» جلوگیری کنند. به همین علت هم بسیاری از اعضای هر دو مجلس نمایندگان و سنا چگونگی برگزاری جلسات استیضاح و نتیجه پایانی آن را به سرنوشت خود در انتخابات آتی گره خورده می‌دانند. با این حال به نظر می‌رسد نانسی پلوسی، رئیس دموکرات و کهنه‌کار مجلس نمایندگان هر چه داغ‌تر شدن جریان استیضاح ترامپ را یک بازی برد-برد برای حزب خود می‌داند. دلیل دیگر برای خوش‌بینی دموکرات‌ها این است که با استیضاح ترامپ و «گناه‌کار و قانون‌شکن» جلوه دادن رئیس‌جمهوری آمریکا، ممکن است رای‌دهندگان مستقل و حتی بخشی از آرای خاموش، به انتخابات سال آینده به عنوان یک «رای اعتراضی» نگاه کنند و فارغ از توانایی نامزد نهایی دموکرات‌ها برای مقابله با دونالد ترامپ، این رای‌دهندگان تنها برای «نه گفتن به ترامپ» سراغ دموکرات‌ها بروند. شبکه تلویزیونی سی‌ان‌بی‌سی با دعوت از استیو بنن، استراتژیست سابق کاخ‌سفید و از حامیان جدی ترامپ در میان راست‌گرایان تندرو، به بررسی انتظارات ترامپ از جلسات استیضاح پرداخته است.

نظرها

اخبار بیشتر