1. خبری
  2. پوشش‌های خبری
  3. فرهنگ
پوشش خبری

روزهای داغ جشنواره جهانی فیلم فجر در سرمای بهاری تهران

فیلمنامه‌نویس هالیوود: جشنواره جهانی فیلم فجر با تورنتو و نیویورک قابل مقایسه است

فارسخبرگزاری فارس
فیلمنامه‌نویس هالیوود: جشنواره جهانی فیلم فجر با تورنتو و نیویورک قابل مقایسه است
فیلمنامه‌نویس ۷۳ ساله «راننده تاکسی» و «گاو خشمگین» گفت: از ابعاد جشنواره جهانی فجر شگفت‌زده شدم و می‌توان این جشنواره را با فستیوال‌های فیلم تورنتو و نیویورک مقایسه کرد.

به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس، نشست پرسش و پاسخ «پل جوزف شریدر» کارگردان و فیلمنامه‌نویس آمریکایی از مهمانان ویژه سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر، صبح امروز (چهارشنبه ۴ اردیبهشت ۹۸) در سالن شماره یک چارسو آغاز شد.

امیر اسفندیاری، معاون پیشین بنیاد فارابی در ابتدای این نشست گفت: آقای شریدر با نقد فیلم کار خودشان را در سینما آغاز کردند و بعدها با فیلمنامه‌نویسی ادامه دادند و ۴ فیلم با اسکورسیزی کار کردند.

وی افزود: در عین حال کارگردانی را هم شروع کردند و در سینما شناخته شده هستند. آقای شریدر در جشنواره جهانی فیلم فجر هم مسترکلاسی برگزار کردند که با استقبال هنرجویان مواجه شد.

سپس پرسش و پاسخ آغاز شد و شریدر در پاسخ به پرسش فارس پیرامون مقایسه جشنواره جهانی فیلم فجر با دیگر جشنواره‌های بین‌المللی و نقاط قوت و ضعف آن گفت: آنقدر جشنواره‌ای فیلم زیاد در دنیا برگزار می‌شود که از تعداد روزهای سال بیشتر است. چند فستیوال در دنیا هست که می‌توانم جشنواره جهانی فجر را با آن‌ها مقایسه کنم، مانند جشنواره‌های تورنتو و نیویورک.

وی افزود: من جشنواره‌هایی در ترکیه هم حضور داشته‌ام اما از ابعاد جشنواره جهانی فجر شگفت‌زده شدم و انتظار داشتم با فستیوال کوچکتری در اینجا مواجه شدم.

این خبر در حال تکمیل است …

خواندن خبر در سایت منبع

شهردار و هنرمندان در جشنواره جهانی فیلم فجر (عکس)

عصر ایرانخبرگزاری عصر ایران
شهردار و هنرمندان در جشنواره جهانی فیلم فجر (عکس)
سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر 29 فروردین تا 6 اردیبهشت در پردیس سینمایی چهارسو در حال برگزار است.

جشنواره جهانی فیلم فجر در میانه راهی خلوت

ایرناخبرگزاری ایرنا
جشنواره جهانی فیلم فجر در میانه راهی خلوت
تهران- ایرنا- سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر که به نیمه راه خود رسیده تاکنون روزهای خلوتی را پشت سرگذاشته و صف های طولانی تماشاگران تنها برای چند فیلم تشکیل شده است؛ شرایطی که نشان از لزوم تقویت این رویداد فرهنگی و معرفی مطلوب آن در سطح جهانی دارد.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش‌های خبری ایرنا، سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر که این روزها در نیمه راه خود قرار دارد، روزهای خلوتی را پشت سر می‌گذارد و تا اینجای کار در مقایسه با سال‌های گذشته ازدحام چندانی را تجربه نکرده است.

در این دور از جشنواره که از ۲۹ فروردین ماه آغاز و تا ۶ اردیبهشت ادامه دارد، به جز چند فیلم از صف‌های شلوغ برای تماشای آثار خبری نیست. به نظر می‌رسد پردیس چارسو که این دور از جشنواره نیز در آن برگزار می‌شود، در دوره‌های قبلی جشنواره و حتی در جشنواره «سینماحقیقت» میزبان مخاطبان بیشتری بوده است. این موضوع اما دلایلی دارد که مهمترین آن شاید تعطیلات چند روز گذشته بوده است. از این رو در روزهای آتی شاید بتوان منتظر استقبال گرم‌تری از جشنواره بود.

امسال «رضا میرکریمی» دبیری جشنواره جهانی فیلم فجر را بر عهده دارد و به باور برخی منتقدان، انتخاب‌های او برای دعوت از فیلم هایی که در جشنواره امسال حضور دارند، تا حدودی استقبال اندک از جشنواره را رقم زده است، اگر چه در این میان تعداد انگشت شماری از آثار حاضر در جشنواره با استقبال مخاطبان روبرو شده و به سانس‌های فوق العاده رسیده‌اند.

«بی حسی موضعی» ساخته «حسین مهکام» و «استخوان ‌های شکسته» ساخته برادران محمودی، دو فیلم پرمخاطب در جشنواره امسال هستند که صف مخاطبانشان آنچنان طولانی بوده که نمایش این فیلم‌ها را به سانس‌های فوق العاده کشانده است.

با این تفاسیر می‌توان تصور کرد که مخاطبان سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر امسال نگرانی چندانی از بابت تهیه بلیت فیلم مورد علاقه شان نداشته‌اند و بدون آنکه ساعت‌ها در صف‌های طولانی برای تهیه بلیت معطل شوند، توانسته‌اند با خیالی آسوده‌تر از سال‌های قبل به تماشای آثار در پردیس چهارسو بنشینند.

یکی از موضوعات قابل توجه در جشنواره بین المللی فیلم فجر امسال، نمایش فیلم هایی از فیلم سازان ایرانی است که با وجود تحسین برانگیز بودن به جشنواره ملی فیلم فجر۹۷ راه پیدا نکرده بودند. «جهان با من برقص» ساخته «سروش صحت» یکی از این فیلم‌ها بود که اگرچه نخستین فیلم سینمایی بلند صحت است، وقتی در روزهای اول و دوم اردیبهشت ماه در جریان جشنواره به نمایش در آمد، با تشویق گسترده تماشاچیان روبرو شد. فیلم «لابیرنت» ساخته «امیرحسین ترابی» با بازی «شهاب حسینی» و «ساره بیات» هم که در بخش بازار جشنواره امسال حضور دارد، یکی از فیلم هایی قابل توجه است که عدم حضور آن در جشنواره ملی فیلم فجر ۹۷ تعجب آور سوال و برانگیز است.

بازار یکی دیگر از بخش‌های جشنواره امسال است که به منظور یافتن مخاطبان و مشتریان خارجی برای فیلم‌ها و کمک به اقتصاد سینما به راه افتاده است. با وجود این، به گفته چند تن از غرفه داران، هنوز اتفاق خوشایند و اثرگذاری در این حوزه نیافتاده و به نظر می‌رسد امسال مهمانان خارجی جدیت و رغبت چندانی برای حضور در این بازار ندارند و کیفیت این حضور قابل توجه نبوده است.

امسال در حاشیه جشنواره جهانی فیلم فجر، کارگاه ‌هایی هم در پردیس چارسو با موضوعات مختلف از سوی هنرمندان ایرانی و خارجی برگزار می‌شود که این کارگاه‌ها نیز تاکنون مخاطبان زیادی نداشته است.

در کنار موارد یاد شده که به کلیت جشنواره مرتبط است، سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر برخی حاشیه‌های کوچک هم داشت که منجر به نارضایتی مخاطبان شد؛ اقداماتی از سوی برگزارکنندگان جشنواره که به نظر می‌رسد به منظور درآمدزایی بیشتر برای جشنواره صورت گرفت. به عنوان مثال جدول نمایش آثار جشنواره که در ساعت‌های نخست این رویداد بین المللی، روی سایت جشنواره بود و به صورت رایگان در اختیار مخاطبان قرار می‌گرفت، ناگهان از دسترس خارج و پولی شد. به دنبال این اقدام دست اندرکاران جشنواره تعیین قیمت برای جدول نمایش را به نفع سیل زدگان عنوان کردند؛ دلیلی که از سوی برخی رسانه‌ها به عنوان بهانه‌ای برای کسب درآمد نام گرفت.

امسال همچنین کاتالوگ جشنواره که سال گذشته به قیمت ۲۵ هزار تومان فروخته می‌شد به قیمت ۶۵ هزار تومان فروخته و در اختیار مردم قرار می‌گیرد؛ اتفاقی که آن نیز موجب نارضایتی برخی مخاطبان شده است.

در پایان اگر بخواهیم به یکی دیگر از مهم‌ترین نکات در مورد سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر اشاره کنیم، کم توجهی اهالی رسانه به این رویداد سینمایی است؛ موضوعی که البته تازگی ندارد و از نخستین سال هایی که این رویداد از بخش ملی جشنواره فیلم فجر جدا شد، همواره وجود داشته است.

این رویکرد رسانه‌ها در قبال جشنواره بین المللی فیلم فجر نشان از آن دارد که این رویداد سینمایی از سوی اهالی رسانه چندان جدی گرفته نمی‌شود و خبرنگاران هم ذوق و شوق چندانی برای پوشش اخبار این رویداد سینمایی و حضور در مراسم‌های مربوط به آن ندارند.

این کم توجهی گویا در میان مهمانان خارجی دعوت شده در جشنواره نیز وجود دارد به گونه‌ای که «پل جوزف شریدر» مهمترین مهمان خارجی دعوت شده در این رویداد در روزهای نخست جشنواره در آن حضور نیافت. شریدر فیلمنامه ‌نویس، کارگردان و منتقد آمریکایی است. او نویسندگی بیشتر فیلمنامه ‌های آثار «مارتین اسکورسیزی» از جمله «راننده تاکسی» و «آخرین وسوسه مسیح» را برعهده داشته است.

کوتاه سخن آنکه، رخدادهای سی و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم فجر، حاکی از لزوم توجه بیشتر برگزارکنندگان و دست اندرکاران این رویداد سینمایی به تعمیق و تقویت آن است. برای رشد این رویداد سینمایی بی شک مدیران در کنار توجه بیشتر به ابعاد علمی و مدیریتی آن، باید تمرکز بیشتری بر معرفی هرچه بیشتر این جشنواره سینمایی در سطح جهانی داشته باشند.

پژوهش**۹۲۸۲**۹۲۷۹

خواندن خبر در سایت منبع

ششمین روز سی‌و‌هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر

الفخبرگزاری الف
ششمین روز سی‌و‌هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر
ششمین روز جشنواره آرام و نه چندان شلوغ آغاز شد و هنرمندان و بازیگران در کنار کادر اجرایی جشنواره همچون سالهای قبل حضور دارند که از آن جمله به محسن تنابنده، بهناز جعفری، محمود کلاری و ویشکا آسایش می‌توان اشاره کرد. سی‌و‌هفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از ۲۹ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ به دبیری رضا میرکریمی در تهران در حال برگزاری است./ عکس از فارس

تناقض‌گویی‌های دولتی در جشنواره جهانی فیلم فجر!

مشرق‌نیوزخبرگزاری مشرق‌نیوز
تناقض‌گویی‌های دولتی در جشنواره جهانی فیلم فجر!
«رضا میرکریمی» سال گذشته در گفت‌وگویی از آرامشی سخن گفت که طی آن می‌توان برای چند سال، جشنواره جهانی را به نقطه‌گذاری‌هایش رساند و جایگاهش را مرتفع کرد. حالا اما...

به گزارش مشرق، جشنواره جهانی فیلم فجر این روزها با حجم انبوهی از انتقادها در حال برگزاری است. شدت انتقادها تا جایی است که حتی چند تن از مدیران جشنواره نیز آن را به دلایلی ازجمله نبود زیرساخت‌ها یا تحریم‌های بین‌المللی پذیرفته‌اند و روی آن صحه گذاشته‌اند. این در حالی است که امسال، شاهد پنجمین دوره مستقل جشنواره جهانی از شکل ملی آن هستیم.

در ارتباط با جشنواره، نقدهای بسیاری مطرح است؛ همچنانکه نباید از انصاف گذشت و به چند حسن آن نیز اشاره نکرد اما آنچه در این زمینه عجیب به نظر می‌رسد، تناقض گویی‌های دولتی است که آینده یک جشنواره بین‌المللی را به خطر می‌اندازد.

تناقض‌گویی‌های دولتی!

«رضا میرکریمی» سال گذشته در گفت‌وگویی از آرامشی سخن گفت که طی آن می‌توان برای چند سال، جشنواره جهانی را به نقطه‌گذاری‌هایش رساند و جایگاهش را مرتفع کرد. حالا اما رئیس جدید سازمان سینمایی به مانند اسلاف خود، سخن در مورد آینده این جشنواره می‌کند و اینکه بعد از پایان یافتن این دوره، به تصمیم‌گیری درباره آن خواهد پرداخت.

همین اظهارنظرهای فردی سبب شده تا جایگاه یک جشنواره جهانی با سابقه ۳۷ سال، نزد مخاطبان هرچند کم‌تعداد جهانی‌اش متزلزل شود. جشنواره فیلم فجر، حالا دیگر تبدیل به یک جریان مستمر شده؛ فرض بگیریم که جشنواره مستقل جهانی را تعطیل کنند. طبیعتا آن را به بخش ملی می‌افزایند، بنابراین جشنواره جهانی همچنان باقی خواهد بود. قرار هم نیست به مانند جشنواره فیلم دبی، یک شوی پر سر و صدای زودگذر باشد که به تعطیلی می‌رسد. بنابراین در وهله نخست، جشنواره جهانی خواهد ماند اما اینکه رئیس سازمان سینمایی در مقابل دوربین‌ها و فلاش دوربین عکاسان، این‌چنین در مورد آینده یک جشنواره، آن هم در حین برگزاری، اظهارنظر می‌کند، قطعا اقدام هوشمندانه و درستی نیست. آن هم بعد از آنکه وزیر ارشاد در پیامی به مناسبت برگزاری جشنواره، از عدم‌تحریم سینمای ایران و جشنواره‌های ایرانی سخن گفت و به‌نوعی بر برگزاری جشنواره صحه گذاشت.

منتقدانش چه می‌گویند؟

جشنواره جهانی فیلم فجر طی پنج دوره گذشته، حداقل با سه کلیدواژه مشترک از سوی مخالفانش بدرقه شده است: «نخست بحث مالی قضیه، سپس مناسبات دبیر جشنواره با میهمان‌ها و آنهایی که در راس امر گمارده و سپس گمنامی مدعوین و فیلم‌هایی که در این فستیوال شرکت می‌کنند.»

در مورد بحث مالی، طبیعتا زمانی که جشنواره جهانی مستقل نبود و همزمان با فجر ملی برگزار می‌شد نیز هزینه‌بردار بود و چه‌بسا که هزینه اجرایی آن در همان زمان، بیشتر از جشنواره ملی بود. ضمن آنکه در دوره کنونی، سازمان سینمایی به همان اندازه‌ای در این جشنواره بودجه آورده که برای فجر ملی سرمایه کرده بود. بخش دیگری از هزینه‌های جشنواره توسط شهرداری تهران تقبل شده و بخش‌های دیگر را هم اسپانسرها برعهده گرفته‌اند. بنابراین انتقاد کنونی مبنی‌بر هدررفت بودجه بیت‌المال در برگزاری فجر جهانی، نمی‌تواند چندان محلی از اعراب داشته باشد.

در مورد مناسبات «رضا میرکریمی»، بیان چند نکته ضروری است: «نخست آنکه، میرکریمی در شرایطی جشنواره را در دست گرفت که سینمادوستان جهانی، جشنواره کودک اصفهان را بیشتر از جشنواره جهانی فیلم فجر می‌شناختند. طبیعتا نخستین راهکار میرکریمی، آشنایی جامعه سینمایی جهانی با این رخداد بود و اینکه قرار بر این بود تا اشل سیاستگذاری جشنواره جهانی، همزمان با استقلال آن، به سمت حرفه‌ای‌تر شدن طبق استانداردهای روز جهان پیش رود. طبیعی است که میرکریمی باید از دوستانش در جشنواره‌های جهانی بهره می‌برد. هرچند خود میرکریمی هرگونه مناسبات یا روابط خارج از عرف را در این مسیر نفی کرده اما وقتی میرکریمی در جشنواره توکیو جایزه می‌گیرد طبیعی است که از دبیر آن جشنواره به‌عنوان داور یکی از بخش‌های بین‌المللی خود استفاده کند. اگر این کار را نکند، از چه کسی برای داوری یا حضور در جشنواره جهانی دعوت کند؟ آن هم در سال‌هایی که جشنواره جهانی، همچنان رویدادی گمنام در جهان است و باید با بالا رفتن از پله‌های این افراد، به شهرتی حداقل در منطقه رسید. همین که «پل شریدر» طی این هفته اعلام کرد که بنا به توصیه «الیور استون» حاضر شده در جشنواره فیلم جهانی تهران حضور یابد، نشان از این رشد آرام شناخته شدن در فضای جهانی و البته استفاده درست از ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های میهمانان دوره‌های قبلی جشنواره است.»

در مورد تصدی‌گری ارکان مختلف جشنواره توسط دوستان میرکریمی هم احساس می‌شود که نقد درستی صورت نگرفته است. نخست همین که بخش‌های مختلف جشنواره توسط چهره‌های شناخته‌شده‌ای همچون رضا کیانیان، نگار جواهریان، مازیار میری، شادمهر راستین و… اقدام درستی در جذب مخاطبان بیشتر است. سیاست میرکریمی در تبدیل جشنواره فیلم جهانی به یک محفل گرم سینمایی، حداقل در این زمینه، درست بوده است، ضمن اینکه تصدی‌گری بر مبنای آشنایی قبلی در تمام جشنواره‌های حداقل وطنی عرف است. مگر در جشنواره ملی، انتصاب‌ها خارج از این قاعده هستند؟ پس چرا در آنجا شاهد این میزان انتقاد از سوی برخی نیستیم؟

در مورد گمنام بودن میهمانان و فیلم‌های شرکت‌کننده در این فستیوال، باید حق را تا حدود زیادی به منتقدان داد. میرکریمی در گفت‌وگویی عنوان کرده بود که این جشنواره به عمد از ستاره‌پروری دوری کرده و علاقه چندانی به فرش قرمز و آوردن ستاره‌های سینمای جهان ندارد. یکی از دبیران جشنواره نیز امسال در گفت‌وگویی عنوان کرد که تحریم‌های اروپا و آمریکا علیه ایران، راه حضور فیلمسازان و فیلم‌های بسیاری را محدود کرده است.

این انتقاد درست در شرایطی بر جشنواره جهانی فجر سایه افکنده که این جشنواره در اقدامی عجیب تصمیم گرفته تا خلأ نبود فیلم خوب خارجی را با دعوت از آثار پر سر و صدای داخلی که عموما نتوانسته‌اند جواز حضور در جشنواره ملی فجر را به دست آورند، پر کند. در این دوره، بالغ بر ۳۰ فیلم ایرانی در بخش‌های مختلف جشنواره حضور دارد که حداقل نیمی از آنها، نخستین رونمایی خود را در این رویداد سینمایی به انجام می‌رسانند. حال آنکه طی دوره‌های پیشین جشنواره جهانی، هیچ‌گاه شاهد این میزان حضور آثار ایرانی در جشنواره نبوده‌ایم.

از همین رو، جشنواره جهانی فیلم فجر، به محفلی داخلی تبدیل شده که به مانند جشنواره ملی، هر روز تعداد بسیار زیادی از هنرمندان وطنی در سالن‌های چارسو و فلسطین حضور می‌یابند و جلوی دوربین عکاسان قرار می‌گیرند اما به مانند جشنواره ملی، نشست خبری پس از پایان فیلم ندارند. وجه ملی جشنواره جهانی بر وجه بین‌الملل آن چربش بسیاری یافته و صف‌های مخاطبان برای تماشای آثار ایرانی، بسیار طولانی شده است، به‌طوری که حتی برای یک فیلم خارجی، صفی تشکیل نشد و این قطعا برای وجهه جشنواره، حداقل نزد مخاطبان خارجی آن پسندیده نیست. به عبارتی، آنچه منتقدان جشنواره جهانی فیلم فجر در مورد حواشی جشنواره مطرح می‌کنند، چندان اجتناب‌ناپذیر نیست. اتفاقا گفته‌هایی است که برای تمامی جشنواره‌ها از سینما حقیقت و عمار تا فجر ملی مطرح می‌شود و چندان جای طرح سوال ندارد اما در مورد کیفیت فنی جشنواره و دور شدن از اصل خودش، واقعا سوالات پررنگی مطرح است که سیاست جشنواره و طراحان آن را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد اما اصرار بسیاری از منتقدان جشنواره بر کم بودن بن غذا در حالی که یک جشنواره جهانی هیچ خدمات اینترنتی‌ای برای مخاطبانش در نظر نگرفته، نشان از سطحی بودن حجم بالایی از انتقادها دارد.

موافقان جشنواره بر چه اصلی تاکید دارند؟

قطعا نخستین پارامتری که طرفداران جشنواره جهانی بر آن اصرار دارند، دیده شدن جشنواره مستقل جهانی در قیاس با شکل مختلط قبلی آن است. البته که درست هم می‌گویند. بخش‌هایی همچون «دارالفنون»، یک اقدام پسندیده برای معرفی شدن و تبلیغ این جشنواره در مقیاسی جهانی است هر چند که با توجه به عمر پنج ساله جشنواره، هنوز خیلی زود است که بخواهیم عملکرد این بخش‌ها را زیر ذره‌بین قرار دهیم.

اما همین که جشنواره جهانی فجر، حداقل در جغرافیای داخلی کشور، تبدیل به جریان شده و سینماگران ما هم آن را جدی گرفته و به آن به چشم آلترناتیو جشنواره ملی برای اکران آثارشان می‌نگرند، خود امتیازی است که جشنواره مختلط قبلی از آن برخوردار نبود.

حضور سینماگران ولو گمنام بیش از ۶۰ کشور در تهران نیز می‌تواند وجه تبلیغی خوبی برای شناخت بیشتر جشنواره جهانی فیلم فجر داشته باشد. جشنواره جهانی فجر امسال دست به تدبیر درستی زد. در کاتالوگ جشنواره امسال، در ذیل معرفی هر فیلم، به سوابق آن اثر و حضور در رویدادهای مختلف اشاره شده است که با نگاهی به این رزومه متوجه می‌شویم که شاکله آثار خارجی حاضر در جشنواره جهانی حداقل برای این دوره، آثاری است که توانسته‌اند در جشنواره‌هایی خارج از کشور خود حضور یابند و بعضا هم جایزه اصلی آن جشنواره‌ها را از آن خود کرده‌اند. این نشانه‌گذاری روی فیلمسازانی که قشر متوسط رو به بالای سینمای کشورشان محاسبه می‌شوند، می‌تواند در آینده‌ای نزدیک برای جشنواره جهانی، مغتنم شمرده شود.

بخش‌هایی چون بازار و مرور سینمای دیگر کشورها که امسال آلمان و چین را هدف قرار داده نیز می‌تواند وجوه تعاملی خوبی را میان سینماگران دیگر کشورها به وجود آورد و البته وجه تبلیغی خوبی نیز برای جشنواره جهانی باشد.

مسلم است که جشنواره جهانی فجر، در سال‌های آغازین استقلالش، این‌چنین باید هدف حجم انبوهی از انتقادها قرار می‌گرفت. نکته عجیب ماجرا آنجایی است که دبیران جشنواره نتوانسته‌اند از داشته‌های ولو کم‌تعداد خود در راضی نگه‌داشتن منتقدانش بهره ببرند. ضمن اینکه نتوانسته‌اند فضا را به سمت اعتمادسازی و آرامش منتقدان‌شان سوق دهند. هر چند به لحاظ محتوایی ایرادات عمیقی در کارشان دیده می‌شود اما نتوانسته‌اند زمینه را برای رسیدن آرام به آن نقطه مطلوب خود فراهم کنند. طبیعی است که در این شرایط متشنج داخلی، بستر حرفه‌ای‌گری به آن نحو که مطلوب سیاستگذاری میان‌مدت و بلندمدت جشنواره است، فراهم نمی‌شود. دبیران جشنواره جهانی باید خیلی زود زمینه را برای رضایت حداکثری منتقدان پرتعدادشان فراهم آورند و سپس به سیاست‌های برون‌مرزی خود در راستای نیل به استاندارد یک جشنواره ممتاز بیندیشند؛ آنها باید به یاد داشته باشند که راه جشنواره جهانی فجر به سینمای جهان، ابتدا از تهران می‌گذرد.

*فرهیختگان

خواندن خبر در سایت منبع

علی نصیریان به پردیس چارسو آمد

میزان‌آنلاینخبرگزاری میزان‌آنلاین
علی نصیریان به پردیس چارسو آمد
خبرگزاری میزان- ششمین روز از سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر از همان ابتدای روز با شور هیجان بالایی برگزار شد.

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان، ششمین روز از سیو هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر از همان ابتدای روز با شور هیجان بالایی برگزار شد.

سرمای بی سابقه تهران در اوایل اردیبهشت ماه سال جاری با حضور علی نصیریان کاملا از بین رفت. این هنرمند سینما به بهانه اکران مسخره باز وارد کاخ چارسو شد و بلافاصله سوژه عکس عکاسان قرار گرفت.

علی نصیریان به پردیس چارسو آمد - 3

همچنین محمود کلاری برای دیدن فیلم «شکستن همزمان بیست استخوان» به پردیس چارسو محل برگزاری سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر آمد.

شهردار تهران از جشنواره جهانی فیلم فجر بازدید کرد. پیروز حناچی شهردار تهران عصرسه شنبه ۳ اردیبهشت ماه در بازدید از سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر که در پردیس سینمایی چارسو برپاست، با رضا میرکریمی دبیر این جشنواره دیدار و گفتگو کرد.

میرکریمی ضمن بازدید، درباره بخش‌های مختلف جشنواره، به شهردار تهران توضیحاتی ارائه کرد.

علی نصیریان به پردیس چارسو آمد - 7

پیروز حناچی با اشاره به همکاری شهرداری تهران در برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر یادآور شد: در حال حاضر نشست «سینما، معماری و شهر» با حضور دوستان ما در پردیس چارسو در حال برگزاری است و همچنین برای اولین بار «گذر سینما» را در خیابان برادران مظفر تدارک دیده‌ایم که اتفاق بسیار مردمی است.

پل شریدر بار دیگر امروز کارگاه آموزشی برگزار کرد. در ابتدای این کارگاه پل ژوزف شریدر با اشاره به مقاله‌ای که سال‌ها پیش درباره «سبک استعلایی در سینما» نوشته بود، گفت: در یک کنفرانسی قرار بود دیگران درباره مقاله‌ای که ۴۰ سال پیش نوشته بودم صحبت کنند و من به این نتیجه رسیدم که خودم هم بهتر است این مقاله را بازنگری کنم. به همین دلیل دوباره آن را مرور کردم و فیلم‌هایی که درباره‌شان صحبت کرده بودم، دوباره دیدم و نتیجه این مقاله شد که در این جا درباره آن صحبت می‌کنم.

علی نصیریان به پردیس چارسو آمد - 11

وی با بیان این که همزمان با این مقاله فیلمنامه «اولین اصلاح شده» را نوشته، توضیح داد: ۵۰ سال پیش از کالوین کالج در میشیگان که یک مدرسه مذهبی بود، فارغ‌التحصیل شدم. در آن مدرسه مذهبی ما امکان تماشای فیلم نداشتیم. فکر نمی‌کردم چیز زیادی را از دست داده باشم، چون افراد زیادی را هم که اهل سینما باشند، نمی‌شناختم، اما وقتی سینمای دهه ۶۰ اروپا را دیدم، متوجه شدم که فیلم چه کارهایی که نمی‌کند. فیلمسازانی مثل برگمان با فیلم‌های خود کاری را انجام می‌دادند که ما در مدارس مذهبی باید انجام می‌دادیم.

شریدر افزود: در لس‌آنجلس یک عشق فیلم شدم. باید تعداد زیادی فیلم‌های ندیده را می‌دیدم. تصور اولیه‌ام این بود که ربطی میان تجربه معنوی من و آنچه در سینما به عنوان امر مادی می‌بینیم وجود ندارد، اما در برخی از فیلم‌ها رابطه‌ای میان این دو امر مقدس و مادی دیدم، این رابطه بیشتر فرمی بود تا محتوایی.

گفتنی است سی‌و‌هفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از ۱۸ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ (۲۹ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸) به دبیری رضا میرکریمی در تهران در حال برگزاری است.

خواندن خبر در سایت منبع

نظرها

در ادامه بخوانید

فیلم | لحظه انفجار مغز جوانی که مسموم شده بود!

خبرآنلاینخبرآنلاین10 ساعت قبل
بیمار جوانی در هند که به دلیل مسمومیت و وجود سم در معده‌اش به یکی از بیمارستان‌های این کشور مراجعه کرده بود حین درمان با دستگاه‌های پزشکی ناگهان مغزش دچار انفجار شد و با منفجر شدن ناگهانی سرش در مقابل پزشکان، پرستاران و خانواده‌اش جانش را به طرز دلخراشی از دست داد.
خبرآنلاینخبرآنلاین15 ساعت قبل
در جریان معاملات بازار آزاد تهران، نرخ سکه طرح جدید ۲۹ اردیبهشت ۹۸ به ۴ میلیون و ۸۷۰ هزار تومان رسید. در عین حال، هر قطعه سکه تمام بهار آزادی طرح قدیم ۴ میلیون و ۷۵۰ هزار تومان، نیم سکه ۲ میلیون و ۶۵۰ هزار تومان، ربع سکه ۱ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان و سکه یک گرمی ۱ میلیون تومان است. هر اونس طلا در بازارهای جهانی ۱۲۷۸ دلار و هر گرم طلای ۱۸ عیار نیز ۴۴۰ هزار و ۹۲۳ تومان است.
صدا و سیماصدا و سیما21 ساعت قبل
وی افزود: بر همین اساس، در سال ۱۳۹۸ نیز برای دهمین همایش داروسازی بالینی، موضوع اصلی همایش را «دارودرمانی شخصی شده» انتخاب کرده‌ایم. رئیس انجمن علمی متخصصین داروسازی بالینی ایران گفت: علاوه بر نخستین سخنرانی تخصصی در سالن اصلی همایش تحت عنوان «اصول دارودرمانی شخصی شده»، در طول ۳ روز همایش نیز در سالن‌های اقماری، سخنرانی‌های متعددی در خصوص استفاده از دارودرمانی شخصی شده برای درمان بیماری‌های مختلف و آخرین دانش موجود در این خصوص را خواهیم داشت. این بحث، حوزه جدیدی را در داروشناسی بالینی مطرح کرده است که از آن به فارماکوژنومیک یاد می‌شود. سلام زاده افزود: علاوه بر دارودرمانی شخصی شده، امروزه امر تشخیص و پیشگیری از بیماری‌ها نیز تحت عرصه جدیدی به نام «پزشکی شخصی شده» یا personalized medicine مورد توجه جدی قرار گرفته است. رئیس انجمن علمی متخصصین داروسازی بالینی ایران خاطرنشان کرد: اهمیت ورود به عرصه فارماکوژنومیک و دارودرمانی شخصی شده بر محققان حوزه داروسازی، پزشکی و ژنتیک پوشیده نبوده و در این راستا بویژه در سالهای اخیر، محققان زیادی در حال طراحی و اجرای مطالعات متعدد هستند.

فیلم تقلید صدا مجید ترکمان در فینال عصر جدید ۲۹ اردیبهشت

فردا نیوزفردا نیوز7 ساعت قبل

بهاریه فیلم کوتاه

صدا و سیماصدا و سیما8 ساعت قبل
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ اکنون که زمینه برای نمایش گسترده فیلم‌های کوتاه به وجود آمده است اهالی این عرصه باید تلاش کنند آثارشان ضمن تنوع، محتوا و کیفیت، منعکس کننده فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی باشد.

اخبار بیشتر