چند نکته درباره فیلم خانه پدری + نظر برخی مسئولین
  1. خبری
  2. پوشش‌های خبری
  3. اجتماعی
پوشش خبری

چند نکته درباره فیلم خانه پدری + نظر برخی مسئولین

توقیف فیلم «خانه پدری» تایید شد

اعتمادآنلاینخبرگزاری اعتمادآنلاین
توقیف فیلم «خانه پدری» تایید شد
ادامه اکران فیلم سینمایی «خانه پدری» با اما و اگرهایی مواجه شد. با پیگیری‌ها مشخص شد که فیلم خانه پدری توقیف شده است.

اعتمادآنلاین| پس از انتشار خبری با موضوع توقیف فیلم «خانه پدری» با پیگیری از منابع رسمی، مشخص شد که توقیف فیلم «خانه پدری» از سوی دادسرای فرهنگ‌و رسانه خبری مورد تایید است.

این فیلم به کارگردانی کیانوش عیاری ساخته شده و به دلیل یک صحنه خشونت‌آمیز سال‌ها مورد بحث بود. در چند روز گذشته با محدودیت سنی و در تعداد سینماهای محدودی به نمایش درآمد.

داستان فیلم به ماجرایی پیش از انقلاب اسلامی بر می‌گردد که مقایسه موقعیت زنان در آن زمان با دوران معاصر در همین چند روز ابتدایی نمایش فیلم از نکات قابل توجه و مثبت در نقدهای منتشرشده بوده است.

منبع: ایسنا

خواندن خبر در سایت منبع

«خانه پدری»، کیانوش عیاری و این چند نفر

مشرق‌نیوزخبرگزاری مشرق‌نیوز
«خانه پدری»، کیانوش عیاری و این چند نفر
مشکل از اینجا شروع می شود که چرا شخصیت‌های بد و جنایتکار یا به تعبیری بدمن‌های این قصه متعلق به خانواده سنتی و مذهبی نمایش داده می‌شوند؟

به گزارش مشرق؛کیوان امجدیان منتقد و فعال رسانه‌ای درباره «خانه پدری» ساخته کیانوش عیاری که به تازگی اجازه اکران گرفته است، نوشت:

کلاس سوم و چهارم ابتدایی بودم که دایی مجتبی (که آن وقتها تازه مدرک که کارگردانیش را گرفته بود) دستم را گرفت و با هم رفتیم و دو فیلم را توی سینما دیدیم. در یک روز.

شبح کژدم و بی بی چلچله … شبح کژدم را گمان میکنم برای دل خودش رفتیم و بی چلچله را برای دل من.. بی بی چلچله خوب بود اما شبح کژدم چیز دیگری بود و عجیب دوستش داشتم..

درباره یکی که هیچ جا فیلم نامه‌اش را قبول نمی‌کند. او نقش شبحی کژدم روی تنش حک می‌کند و به شکلی جنون آمیز با یکی دیگر، بازیگر و کارگردان واقعی فیلمشان می‌شوند و قصه را به جای فیلم به واقعیت بدل میکنند.

از همان وقت‌ها سینمای عیاری را دوست داشتم. از تنوره دیو و آبادانی‌ها که ورسیون دوست‌داشتنی دزدان دوچرخه ویتوریو دسیکا بود تا دکتر قریب که از نمونه‌های خوب یک مجموعه بیوگرافیک بود که در آن تاریخ بجای پسزمینه بودن به متن اصلی آمده بود و غلبه ژانری را از بیوگرافی بودن ربوده بود و عیاری در آن، مهارت خودش در فضاسازی و خلق حال و هوا را به رخ کشیده بود یا روز باشکوه و شاخ گاو و ….

اصلا عیاری را مگر می‌شود استاد سینما ندانست؟ بدون شک استاد است و یکی از بهترین‌های سینمای ما.. لیکن اگر بخواهیم به روش خود اساتید، خالق اثر را کنار بگذاریم و به خروجی و محصول به عنوان سوبژه‌ای جدای از خالقش بپردازیم و «خانه پدری» را به مثابه اثری بی توجه به نام استاد عیاری ببینیم آنوقت ناگزیریم از یک انتخاب؛ انتخاب میان فرم یا محتوا.

«خانه پدری»، کیانوش عیاری و این چند نفر - 7

با آنکه بسیاری از اساتید، فرم و محتوا را جدا از یکدیگر نمی‌دانند و اینجا هم عیاری تار و پود فرم و محتوا را به هم تنیده که فرم؛ دیگر ظرفی نیست که محتوا در او باشد اما در نهایت، از موارد انگشت شماریست که فرم و محتوی را مثل روغن و آب می‌شود از هم جدا کرد.. اینجا محتوا، تصویر رویایی نیست در آیینه فرم بلکه به شکل غریبی فرم و محتوا یکی تار شده است و آن دیگری پود …

با همه این احوال در سینماگری استادانه عیاری شکی نمی‌ماند و با پذیرفتن این فرض باید با اینهمه نماد و نشانه در فیلم چه کنیم؟ و چطور و چرا باید در عوض این همه نماد و نشانه که دقیق و حرفه‌ای تصویر شده‌اند، قسم و قرآن کارگردانش را باور کنیم که این فقط یک قصه درباره یک نفر است و هیچ نمادی در کار نیست و هیچ خانواده سنتی و مذهبی نداریم و تعمیمی وجود ندارد و ….؟

«خانه پدری»، کیانوش عیاری و این چند نفر - 10

البته شاید لازم بود قبل از همه، این را هم بگویم که کارگردان به موضوعی پرداخته که اصل و مغز آن درست است و دست‌کم من با اصل این موضوع مشکلی ندارم.. هرچند که همان هم دستمالی شده و هزار بار گفته شده، خصوصا در سینمای پیش از انقلاب است.

حالا دیگر گمان نمیکنم کسی مخالف این باشد که نباید اجازه داد یکی به واسطه شک و احتمال، چنین جنایتکارانه دیگری را به قتل برساند. چه رسد به آنکه دیگری دخترش باشد. ازقضا باید با کار فرهنگی مانع چنین وقایعی شد که نه دین قبولش دارد، نه سنت و نه ملیت. حتما که نباید اجازه داد مثل صد سال قبل خانواده‌ای به دخترشان شک کنند و او را به فجیع‌ترین شکل به قتل برسانند و توی چاه اندازند و...

«خانه پدری»، کیانوش عیاری و این چند نفر - 13

مگر قدر و قیمت جان ارزشمند آدمی را نمی‌دانیم؟ مگر نمی‌دانیم تاکید دین را روی ارزشمند بودن جان انسان؟ مگر نمی‌دانیم که پیامبر (ص) و حضرت امیر (ع) چه سختگیرانه شک و شبهه‌هایی که خصوصا درباره دختران و زنان بود را به قضاوت می‌نشستند؟ و تا آنجا که می‌شد، تلاش می‌کردند در صورت وجود کمترین درصدی از شک، مانع از آزار رسیدن به انسان‌ها شوند و …؟

تا اینجا پس با کارگردان همراه و همدلیم.

اما مشکل از اینجا شروع می‌شود که چرا شخصیت‌های بد و جنایتکار یا به تعبیری بدمن‌های این قصه متعلق به خانواده سنتی و مذهبی نمایش داده می‌شوند؟ چرا اساسا تلاش شده تا ملیت ما و نشانه‌های ایرانی بودنمان تا این اندازه تحقیر شود؟ مگر کم سراغ داریم خانواده‌های شازده قجری‌هایی که از ترس حرف مردم خواهرشان را در چاه انداخته‌اند یا …

«خانه پدری»، کیانوش عیاری و این چند نفر - 18

یا شاید نکند اعتقاد دارید که منظور او جامعه مذهبی و سنتی نبوده است.. نبوده؟!! توهم است؟!!! شوخی نکنید.. یا استادی عیاری را نمی‌دانید و او را با کسی دیگر اشتباه گرفته‌اید یا به واسطه حرف‌های جماعتی پرافاده به اشتباه افتاده‌اید. جماعتی که علیرغم ژست منتقد و فیلم‌بین که لابد برای هر جلسه فیلم دیدن با مردم کلی پول می‌گیرند و … اما نه می‌توانند درست فیلم ببینند و نه تحلیل کنند..

وگرنه می‌دانستند که عیاری در چیدن و ساختن چین ریزه کاری‌هایی بی‌همتاست.. می‌دانستند که در استفاده از نمادها نابغه است.. می‌دانستند که او حتی رنگ دمپایی و مثلا نوع عقیق دانه‌های تسبیح بازیگرهایش را هم عامدانه و با طرح ونقشه انتخاب می‌کند.. به تعبیر قصه نویس‌ها در فیلم‌های استاد عیاری شما تفنگی را نمی‌بینید که به دیوار آویزان باشد و جایی در فیلم، شلیک نکند.. توهم است؟!!!

پس چه کنیم با خانه پدری که توی آن فرش بافته می‌شود و عضوهای خانواده لباس‌های سنتی و مذهبی می‌پوشند. مرد عرق‌چین به سر گذاشته و تسبیح می‌چرخاند و وسایل تعزیه توی خانه دارد؟

«خانه پدری»، کیانوش عیاری و این چند نفر - 22

در اینکه کارگردان برای روایت قصه تلخش خانواده‌ای مذهبی و سنتی را انتخاب و آنها را به عنوان جنایتکاران قصه‌اش جا زده، من شک ندارم.. شما هم نداشته باشید که در این صورت به استاد عیاری توهین کرده‌اید.

اما در اینکه این چیدمان و طراحی از روی غرض باشد به شدت شک دارم و امیدوارم که این شک درست باشد و استاد نادانسته و ناخواسته تنها به ضرورت قصه چنین کرده باشد.

حالا با این اوصاف می‌رسیم به همان انتخابی که گفتم …

بسیاری از ما به سهم خود عیاری و کارهای دیدنیش را دوست داریم و از دیدنشان لذت می‌بریم. اما برای ما وطن و دین و مذهب از هر بزرگ و استادی مهمتر است و ارج و قرب بیشتری دارد.

برای ما خانواده‌های مذهبی و سنتی، فقط وقتی که جانشان را می‌دهند تا هموطنانشان راحت و سالم باشند عزیز نیستند. فقط وقتی به جبهه می‌روند و شیمیایی و جانباز می‌شوند تا بقیه فلان ماشین را سوار شوند و فلان برند لباس را بپوشند عزیز نیستند.. فقط وقتی خودشان را سپر بلای داعش کنند دوست داشتنی نیستند. برای ما آنها همیشه عزیز و محترم هستند و آنقدری بی معرفت نیستم که آنها را «گوشت دم توپ» بخواهم و در بقیه موارد، شخصیت بد و دوست نداشتنی و حتی جنایتکار قصه‌های تلخ‌مان باشند. از سوی دیگر، زن ایرانی هم برای همه ما شریف و محترم و عزیز است. زنی که با نهایت سختی کار میکند، زندگی را می‌چرخاند، فرش می‌بافند و میان چیدن تار و پودها توی هم، نمازش را هم می‌خواند و دعایش هم فراموش نمی‌شود.

از سوی دیگر اصلا به فرض محال، عیاری چنان درگیر فرم و قصه شده که حواسش به این اتفاقات نبوده و ناخواسته زن ایرانی، جامعه سنتی و مذهبی و خانواده‌ها را آزرده باشد، پس جایگاه شورای پروانه نمایش چیست؟

«خانه پدری»، کیانوش عیاری و این چند نفر - 29

آنها قطعا ماموریت دارند تا مجری و ناظر تمام و کمال قانون باشند. این حضرات، ناظر صرف نیستند و بابت «به به و چه چه» گفتن و شنیدن و سپر بلا شدن منصوب نشده‌اند که قهرمان خطاب شوند. آن هم قهرمانهایی که البته کارکردی مصرفی دارند و ماندگار نخواهند بود. و البته که شورای نمایش چنین نیستند.

از سوی دیگر جناب طباطبایی نژاد که از مرکز گسترش آمده و روی یکی از مهمترین صندلی‌های ارشاد نشسته تکلیفش چیست؟ چرا رفتار او در برابر فیلم‌هایی از این دست، تا این اندازه منفعل یا حتی گاهی نامتناسب با ماموریت‌های تعیین شده برای او در راستای اهداف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به نظر می‌رسد؟ او هم از جمله سه چهار مدیر رده بالای سازمان سینمایی است که فقط از این پست مدیریتی به آن پست می‌رود …

با اینهمه چرا اغلب مشکلات، بیشتر در زمین بازی این چند نفر پیش می‌آید؟ چند مدیری که با عوض شدن سه چهار رییس اخیر سازمان سینمایی فقط از این اداره به آن بخش رفته‌اند و …

خواندن خبر در سایت منبع

«خانه پدری» و عصبانیت خودارزشی پندار‌ها

برترین‌هاخبرگزاری برترین‌ها
«خانه پدری» و عصبانیت خودارزشی پندار‌ها
ده نکته درباره این که چرا خود ارزشی پندار‌ها از اکران خانه پدری عصبانی هستند؟از زمان اکران فیلم خانه پدری، جریان‌های محفلی/رسانه‌ای آتش توپخانه خود را گشوده‌اند و ضمن بدگویی از این فیلم و شماتت متولیان سینمایی مبنی بر اینکه چرا اجازه اکران بدان را داده‌اند؛ مصر بر لغو اکران فیلم هستند.

خبرآنلاین: ده نکته درباره این که چرا خود ارزشی پندارها از اکران خانه پدری عصبانی هستند؟

«خانه پدری» و عصبانیت خودارزشی پندار‌ها - 1

از زمان اکران فیلم خانه پدری، جریان‌های محفلی/رسانه‌ای آتش توپخانه خود را گشوده‌اند و ضمن بدگویی از این فیلم و شماتت متولیان سینمایی مبنی بر اینکه چرا اجازه اکران بدان را داده‌اند؛ مصر بر لغو اکران فیلم هستند.

خانه پدری درباره یک جنایت خانوادگی است که در هفت هشت دهه قبل به وقوع پیوسته است. روایت این اتفاق در فیلم، در‌‌ همان سکانس‌های اول انجام می‌گیرد. بقیه فیلم درباره پنهان کاری این جنایت در طول گذر سال‌ها و دهه‌ها و نسل‌ها است؛ فرایندی که البته به موازاتش، آگاهی عمومی اهل خانه هم افزایش می‌یابد و به عنوان چالشی جدی در برابر این جنایت کهنه و سرپوش نهادنش جلوه پیدا می‌کند. خب … چرا این موضوع باعث عصبانیت جریان‌های محفلی/رسانه‌ای خودارزشی پندار شده است؟

این جریان مدعی است که فیلم: اولا ترویج خشونت می‌کند و تماشای صحنه فجیع قتل مناسب حال تماشاگران نیست،، ثانیا مردم ایران را خشن و دخترکش معرفی می‌کند و این توهین به ایرانیان است، سوم آنکه این خشونت را به متدینین نسبت می‌دهد و در نتیجه ضددین هم هست. و اما چند نکته در پاسخ به این استدلال‌های سست:

۱- اولا هر نمایش خشونتی به معنای ترویج آن نیست، بلکه کوبندگی نهفته در فضای آن، به اشمئزاز مخاطب از این نوع جنایت‌ها می‌انجامد. خانه پدری در واقع فیلمی ضدخشونت است. اگر قرار باشد با استدلال مخالفان فیلم سخن گفته شود، پس بسیاری از آنچه که در مقاتل و سخنرانی‌ها و نوحه‌ها درباره خشونت‌های تکان دهنده لشکر یزید در کربلا به میان می‌آید، از بریدن سر امام گرفته تا تیر نهادن بر گلوی نوزاد شش ماهه و از آتش زدن خیمه‌ها گرفته تا دق دادن دختربچه‌ای در ویرانه‌ای در غربت، همگی ترویج خشونت است. در حالی که چنین نیست.

این تعابیر را گویندگان با آب و تاب تعریف می‌کنند تا نفرت مخاطب به عاملان خشونت برانگیخته شود. اگر عیاری می‌خواست خشونت را ترویج کند، قطعا می‌توانست با تدوین و کات و موسیقی و تغییر میزانسن، فضایی به مراتب پررنگ و لعاب‌تر بیافریند. اما دوربین ثابت او که بر زاویه‌ای واحد از عمل خشونت خیره مانده است، دلالت بر بهت دارد و نه ترویج. مخالفان فیلم هم بهتر است نگران تأثیر این صحنه بر مخاطبان حساس نباشند. فیلم با درجه سنی بالای ۱۵ سال به نمایش درآمده است.

۲- نسبت دادن خشونت فیلم به کل ایرانیان، ادعایی ناشی از سر جهل و کم‌سوادی به سینما است. اغلب قریب به اتفاق فیلم‌های دنیا، چارچوب موضوعشان محدود به درامی است که دارند تعریف می‌کنند. اپیدمی تعمیم دادگی در تفسیر آثار هنری، آفتی است که از سنت مارکسیسم در فرهنگ و هنر این دیار باقی مانده است و در دوران معاصر دیگر خریداری ندارد. عجیب است که مخالفان فیلم جنایت پدر داستان فیلم را به کل ایرانیان تعمیم می‌دهند، اما بی‌گناهی همسر و فرزندان و نوادگان او را تعمیم نمی‌دهند!

از طرف دیگر واقعا مخالفان فیلم مدعی‌اند در این مملکت هیچ جنایت خانوادگی‌ای صورت نمی‌گیرد؟ این همه قتل‌های زن و شوهری و فرزند و والدی که برخیشان در صفحات حوادث نشریات هر از چند گاهی نشر می‌یابد در خواب و خیال رخ می‌دهد؟ پاک کردن صورت مسأله به معنی حل آن نیست، اما ظاهرا مخالفان فیلم حتی حاضر نیستند تصویری جنایی که مربوط به زمان پهلوی اول هم هست بازتابی سینمایی یابد تا مبادا به حل شدگی آسان مسأله‌شان خدشه‌ای وارد آید.

۳- برای نمونه شاید یادآوری بخشی از گزارش‌های معاون وقت مبارزه با جرائم جنایی پلیس آگاهی تهران که در سال ۱۳۹۲ طی نشستی رسانه‌ای درباره آمار قتل‌های ناموسی توسط بستگان نزدیک مقتول اعلام شد، خالی از وجه نباشد: این مقام انتظامی در آن نشست خبر داد که ۲۰ درصد قتل‌های ایران، ‌ قتل‌های ناموسی است و بیش از ۳۰ درصد از قربانیان قتل در ایران، با قاتل نسبت خانوادگی دارند. هادی مصطفایی همچنین اعلام کرد که نزدیک به ۲۵ درصد از مقتولان در ایران را زنان تشکیل می‌دهند که ۶۱ درصد آن‌ها توسط بستگان‌شان به قتل رسیده‌اند. نیاز به توضیح بیش‌تر است؟ این تازه در حالی است که عیاری قتلی مربوط به هفتاد هشتاد سال قبل را مطرح کرده است و نه دوره کنونی را.

۴- معلوم نیست استناد مخالفان اکران فیلم برای ضددینی دانستن فیلم معطوف به چیست. آن‌ها فضای سنتی معیشتی خانواده فیلم را به معنای مذهب گرفته‌اند. این نیز دلالت بر بی‌سوادی حضرات دارد. اینکه در یک خانواده با ظاهر سنتی/آیینی اشتباهی صورت پذیرد، به معنای اشتباه بودن مذهب نیست. زاویه دوربین عیاری به سمت یک جمع خانوادگی است و نه مذهب.

هم نگارنده و هم مخالفان اکران فیلم و هم نمایندگان مجلس و … در روند فعالیت‌های روزمره‌شان امکان فراوان دارد که انواع و اقسام بزه‌ها و دروغ‌ها و غیبت‌ها و تهمت‌ها را مرتکب شویم و در عین حال ظاهرمان هم دلالت بر مسلمانی‌مان داشته باشد. خلافکاری ما ربطی به اسلام ندارد، به نقص‌های رفتاری و تربیتی‌مان برمی‌گردد؛ ولو آن‌که شمایل‌مان هم آکنده از نشانه‌های دینی باشد. به نظر مخالفان فیلم، یعنی امکان ندارد کسی با موقعیتی سنتی و ظاهری مذهبی، خلاف کند؛ و اگر چنین کند یعنی مذهب غلط است؟ زهی قوت استدلال و استحکام رأی!

۵- این خانه پدری نیست که ایراد دارد، نگاه مرتجعانه مخالفان فیلم است که ایراد از سر و رویش می‌بارد. آن‌ها بر اساس برداشت‌های ساده‌انگارانه‌شان، فیلم را چنان معرفی کرده‌اند که گویی قرار است با اتهام زدن بر ایران و اسلام و نظام، بن‌مایه فضای جاری را خشونت‌محور بنمایاند. فیلم چنین نیست، اما ذهنیت مخالفان چنین است. آن‌ها چنان نسبت به مملکت و نظام و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنند، مشکوک و مردد هستند که به محض دیدن تصویری که حکایت از یک خشونت موردی دارد، برمی‌آشوبند و در هراس فرو می‌روند که مبادا دارد ما را نشانه می‌رود.

کسی که دروغگو است از تماشای فضایی که دروغ به رخش کشیده می‌شود برآشفته می‌شود و کسی که جانی است، از مواجهه با داستانی درباره جنایت هم به دلشوره می‌افتد و کسی که اهل پنهان‌کاری است، نمایش برملایی پنهان‌کاری حالش را بد می‌کند. بهتر است حضرات، چند صباحی را تحمل کنند که فیلم در همین سینماهای معدود اکران شود. به جایی برنمی‌خورد. فیلم امکان داشتن تبلیغات تلویزیونی و محیطی و رسمی را ندارد و عزیزکرده رسانه‌های در بوق دمنده نخواهد بود و ارگانی هم فوج فوج کسانی را به تماشای آن نخواهد برد و بلیت‌های رایگان هم برایش در سازمان‌ها و ادرات توزیع نمی‌شود.

۶- معتقدم بسیاری از گروه‌های مخالف اکران فیلم صداقت ندارند. اینان چرا به خشونت‌هایی بسیار شدیدتر که از برنامه‌های تلویزیون در گستره چندهزاربرابرتر بدون درجه‌بندی سنی مخاطبان پخش می‌شود معترض نیستند؟ جواب: چون این اعتراض‌ها خاستگاه و کارکرد جناحی/سیاسی دارد. تلویزیون از جناح خودشان است. پس اعتراضی بدان وارد نیست.

ولی متولیان وزارت فرهنگ از جناح مقابل هستند. برای همین به فیلمی که با درجه‌بندی سنی بالای ۱۵ سال، آن هم سانسورشده، آن هم فقط در تهران، آن هم فقط در سالن‌هایی انگشت‌شمار، آن هم با سانس‌های محدود، آن هم بدون تیزر تلویزیونی و تبلیغات وسیع محیطی، اعلام انزجار از خشونت می‌کنند! مساله این‌ها خشونت نیست. بلکه بهانه‌جویی در راستای منازعات سیاسی با رقیب است.

۷- یکی از بامزه‌ترین ادعاهای مخالفان اکران فیلم این است که موافقان و دوست‌داران فیلم برخورد چکشی می‌کنند و از ادبیات و رفتارهای کف خیابان بهره می‌برند! ما که داریم از فیلم مورد علاقه‌مان می‌نویسیم. اگر هم کسی دوستش نداشت محق است از زاویه مخالف بنویسد. اما آن‌که دارد زمین و زمان را به هم می‌دوزد تا فیلمی مجاز از اکران پایین کشیده شود، برخورد غیرمدنی می‌کند.

۸- آنان که به عیاری تهمت ساخت فیلمی ضدملی می‌زنند از صبغه و سابقه سینمایی او مطلعند؟ او که در فیلم بودن یا نبودن از وحدت ملی اقوام و معتقدان به مذاهب و ادیان مختلف در داخل کشور برای حفظ سلامت شهروندان می‌گوید و در بیدار شو آرزو، تصویری دردمندانه و متعهدانه و ملی از ایرانیان در هر لباس و کسوتی در رسیدگی به زلزله زدگان بم ترسیم می‌کند و در روزگار قریب، به ستایش از قهرمانی ملی در تاریخ معاصر می‌پردازد، با چه منطقی ضدملی معرفی می‌شود؛ آن هم از جانب بی‌هنرانی که هیبت و هیمنه و مجموع سخنان و آثار جمع همگی‌شان، هم‌ارز تأثیر یک سکانس از فیلم‌ها و سریال‌های ارزشمند این هنرمند شریف نیست؟

۹- به آن دسته از مخالفان فیلم که در وادی جناح‌بازی نیستند، پیشنهاد می‌کنم فیلم زیاد ببینید. در همه‌جای دنیا فیلم‌هایی فراوان با نمایش تصاویر بسیار بسیار بسیار خشن‌تر و مشمئزکننده از معضلات ریز و درشت کهن و معاصر کشور، ساخته می‌شوند و جایزه می‌گیرند و در دیگر کشورها هم با گستره اکران فراوان تماشا می‌شوند. هیچ جا نمی‌گویند این فیلم‌ها تصویر کریه از کشورشان است. با استدلال مخالفان اکران خانه پدری، بسیاری از فیلم‌ها و فیلمسازان بزرگ تاریخ، باید به‌دست مخالفان هموطن‌شان نابود می‌شدند و بشوند؛ همچون کوروساوا، پازولینی، اسکورسیسی، پولانسکی، هانکه، زویاگنیتسف، و …

۱۰- افق دنیا بسی فراتر از نوک دماغ ما است.

خواندن خبر در سایت منبع

نظر محمود صادقی درباره فیلم «خانه پدری»

وانانیوزخبرگزاری وانانیوز
نظر محمود صادقی درباره فیلم «خانه پدری»
نماینده اصلاح‌طلب مجلس با انتشار یک توئیت به اکران فیلم «خانه پدری» پس از سال‌ها توقیف واکنش نشان داد.

به گزارش وانانیوز،

اکران فیلم «خانه پدری» به کارگردانی کیانوش عیاری پس از سال‌ها توقیف، واکنش‌های بسیاری را در فضای مجازی به دنبال داشته است. محمود صادقی نماینده اصلاح‌طلب مجلس هم پس از دیدن این فیلم با انتشار یک توئیت در صفحه شخصی‌اش نوشت: «خانه پدری را دیدم؛ روایتی دردناک از قتل ناموسی که به ۷۰سال پیش بازمی‌گردد. عیاری این سنت را روایت می‌کند، اما وضع زن در جامعه کنونی را سیاه‌نمایی نمی‌کند. بلکه به طور ضمنی تحول وضعیت زن را از خانه‌نشینی تا دوره‌ای که دختری متخصص مرگ مغزی پدر نامزدش را تشخیص می‌دهد، به تصویر می‌کشد.»

نظر محمود صادقی درباره فیلم «خانه پدری» - 4

خواندن خبر در سایت منبع

با انگ سیاه‌نمایی به «خانه‌ پدری» نمی‌توان موضوع خشونت خانگی را کتمان کرد

خبر فوریخبرگزاری خبر فوری
با انگ سیاه‌نمایی به «خانه‌ پدری» نمی‌توان موضوع خشونت خانگی را کتمان کرد
سرانجام پس از ده سال، فیلم «خانه‌ی پدریِ» کیانوش عیاری (1389)، با اصلاحاتی جزئی و با رده‌بندی سنی بالای ۱۵ سال، در سینماهای کشور اکران شده و برخلاف اکران موقت سال ۱۳۹٣بر روی پرده نمایش است.

به گزارش خبر فوری، عیاری برای نسل جوان‌تر، با «روزگار قریب» شناخته شده است؛ سریالی با بازی مهدی هاشمی که در خانه‌ی پدری نیز نقش اصلی و کلیدی را ایفا می‌کند؛ در نوجوانی با همکاری پدرش، خواهرش را به بهانه‌های ناموسی به قتل می‌رساند و در یکی از اتاق‌های زیرزمین دفن می‌کند. در واقع از همان صحنه‌ی نخست، خانه‌ی پدری برای یک دختر، به قبرستان پدری بدل می‌شود. روایت فیلم، در پنج اپیزود، به انحاء مختلف در چند نسل و در ۷۰-۸۰ سال، از قاجار تا امروز ادامه می‌یابد و با گذشت ده‌ها سال از صحنه‌ی نخست، خشونت علیه زنان همچنان در جامعه تکرار می‌شود.

فیلم پس از ۳ سال توقیف، در جشنواره‌ی فجر ۱۳۹۲ اکران شد و تحسین منتقدان را در پی داشت و در سال ۱۳۹۳ اکران عمومی شد. اما دیری نپایید که فیلم را از پرده پایین کشیدند! اتفاقی که امروز نیز برای آن تلاش می‌کنند و در پی آن هستند که عمر توقیف فیلم را به بیش از یک دهه برسانند!

«سیاه‌نمایی»، کلیدواژه‌ای نیست که بتوان جنایت‌ها و خشونت‌های مندرج در فیلم را با آن کتمان و انکار کرد. چراکه ما، حتی امروز نیز با این خشونت‌ها طرف هستیم. بخشی از جامعه‌ خاورمیانه همچنان متعصب باقی مانده‌اند که این تعصب، در لوای بهره‌گیری واژه‌هایی چون آبرو، ناموس و … بازتولید می‌شود. شاید جامعه‌ی شهرنشین امروز، چنین مواردی را استثنائاتی تاریخی بداند، اما همچنان بسیاری از فعالان اجتماعی در نقاط محروم و خارج از مرکز، شاهد این اتفاقات در اکناف و اطراف خود بوده‌اند.

همین چند روز پیش، یکی از فعالان اجتماعی، گزارشی از ازدواج اجباری دختری با پسرعمویش در یکی از شهرهای جنوبی خبر داد. بعد از مخالفت دختر با این ازدواج و درحالی‌که از تدریس در مدرسه بازمی‌گشته، برادرش با شلیک گلوله جان او را می‌گیرد و با نبود شاکی خصوصی، پرونده‌ی این دختر، به غمگین‌ترین و بی‌سروصداترین شکل ممکن بسته می‌شودو همان‌طور که «خانه» برای «ملوک»، «قبرستان» می‌شود، «خیابان» نیز برای این دختر، فراتر از یک «قبرستان» نمودی پیدا نمی‌کند. ذکر این نکته ضروری است که شرع و مراجع دینی به شدت با چنین خشونت‌هایی به اسم آبرو و ناموس مخالف هستند و آن را ضد دین می‌دانند.

وجه جالب این فیلم، «تکرار» است؛ وجهی که منطبق بر واقعیت‌های اجتماعی در بحث خشونت علیه زنان است. اما امروز، عموما این «تکرار»، مانند صحنه‌ی نخست فیلم نیست که پدر و پسر با همکاری یکدیگر، سنگی بر سر دختر خانواده بکوبند و در پستوی خانه آن را نهان کنند! «تکرار» این خشونت را در نسل آخر و امروزی فیلم می‌توان یافت. خصوصا آنجا که نسل آخر این خانواده (که حتی معلم است)، از این توجیه دفاع می‌کند که دخترکشی رخ‌داده، اتفاقی مربوط به گذشته است و باید سروته آن را هم‌آورد و پنهان کرد! این «پنهان‌کاری»، خود یکی از قوی‌ترین ابزارهای موجود برای استمرار خشونت خانگی و اجتماعی است.

هرچند یک صحنه بسیار خشن در این فیلم بود که هنوز هم برای من تصورش دردناک است و آن صحنه فروکردن شمشیر توسط یک پسر نوجوان در قبر ملوک برای اطمینان از کشته شدن‌اش بود که البته مظلومیت ملوک را بیشتر می‌کرد اما تمسک به ایراداتی مانند زیر سؤال بردن نهاد خانواده و سیاه‌نمایی در بحث خشونت خانگی، همگی دایر بر این نوع از پنهان‌کاری است. در حقیقت، وجود خشونت در فیلم، هرگز دلیل درستی برای جلوگیری از اکران عمومی این فیلم نیست؛ چرا که صحنه‌های خشن‌تر در فیلم‌های دیگر نیز به چشم می‌خورد. با این حال، رده‌بندی سنی کمک کرد تا این دستاویز، مرتفع شود.

خواندن خبر در سایت منبع

نظرها

در ادامه بخوانید

غافلگیری قاچاقچیان در طرح «ظفر ۲»

صدا و سیماصدا و سیما1 روز قبل
پلیس پایتخت در طرح «ظفر ۲»، ۲۷۰ خرده فروش را به همراه ۹۰۰ معتاد متجاهر جمع آوری کرد. به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، رئیس پلیس پایتخت در حاشیه اجرای طرح «ظفر ۲» گفت: از ابتدای سال تاکنون ۱۵ تن مواد مخدر کشف کردیم که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ۴۲ درصد افزایش کشفیات داشتیم.
مهرمهر1 روز قبل
به همین منظور سفر اربعین یکی از مصادیقی است که می‌تواند دانش آموزان را به صورت عمیق با مسائل اعتقادی آشنا کند. دبیرلو تاکید کرد: سفر اربعین باید همراه با تربیت فرهنگی دانش آموزان باشد. کارشناس فرهنگی مدارس صدرا با بیان اینکه یکی از موضوعات این سفر هزینه مالی آن برای دانش آموزان بود بیان کرد: به همین منظور ما طرح هایی از جمله ارائه تخفیف به دانش آموزان نخبه، فعالان فرهنگی و … را اجرا کردیم تا بتوانیم بار مالی این سفرها برای دانش آموزان کاهش دهیم. دبیرلو با تاکید بر لزوم رعایت ترکیب سنی دانش آموزان در این سفر تصریح کرد: ترکیب سنی دانش آموزان همسفر و تفاوت‌های رفتاری آنها بسیار اهمیت دارد. کارشناس فرهنگی مدارس صدرا در پایان خاطرنشان کرد: یکی از تاثیرات مثبت سفر اربعین را افزایش تعامل دانش آموزان با یکدیگر خواند و افزود: یکی از نتایج موثر این سفر، افزایش تعامل و ارتباط موثر دانش آموزان با یکدیگر و با نوجوانان عراقی بود به طوری که ما شاهد تقویت روحیه مشارکت و ایثار میان دانش آموزان بودیم.

نماهنگ جدید مهدی یغمایی و علیرضا قرائی‌منش+فیلم

ایلناایلنا13 ساعت قبل
گروه موسیقی «ژوان» متشکل از مهدی یغمایی و علیرضا قرائی‌منش تک‌آهنگ «تو رسیدی» را منتشر کرد. به گزارش ایلنا، گروه موسیقی «ژوان» با خوانندگی مهدی یغمایی و علیرضا قرائی‌منش به تازگی نماهنگی را با عنوان «تو رسیدی» منتشر کرده است. ترانه آهنگ «تو رسیدی» را عرفان سلیمی سروده و آهنگساز ‌آن علیرضا قرائی‌منش بوده و یاسر ساکی‌مهر تنظیم آن را به عهده داشته است. گروه موسیقی «ژوان» در سال ۱۳۷۶ تشکیل شده و «احساس»، «یه حالی دارم این روزا»، «دیروز»، «با تو خوشحالم»، «بهت قول میدم»، «از دور زیبایی» تک‌آهنگ‌هایی هستند که توسط اعضای آن منتشر شده‌ است. نماهنگ «تو رسیدی» با حضور و صدای مهدی یغمایی و علیرضا قرائی‌منش را اینجا بشنوید و دانلود کنید؛

فرصت‌ها و تهدید‌های شبکه‌های اجتماعی

صدا و سیماصدا و سیما11 ساعت قبل
وقتی از حوزه گسترده و جذاب شبکه‌های اجتماعی حرف می‌زنیم؛ فرصت‌ها و تهدید‌ها برای همه کشور‌ها اهمیت پیدا می‌کند. به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ وقتی از حوزه گسترده و جذاب شبکه‌های اجتماعی حرف می‌زنیم فرصت‌ها و تهدید‌ها برای همه کشور‌ها اهمیت پیدا می‌کند که اگر ساده از کنار بعضی از آن‌ها عبور کنیم ممکن است آینده فرهنگی سختی در انتظار نسل‌های آینده باشد.

اولین مرکز مین زدایی

صدا و سیماصدا و سیما1 روز قبل
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، ۷۰ کشور در دنیا آلوده به مین هستند، افتتاح مرکز مین زدایی ضمن کمک به مناطق مرزی کشورمان، برای دیگر کشور‌ها هم مورد استفاده است.
مازن آنلاینمازن آنلاین16 ساعت قبل
وی افزود: با توجه به سیاست انقباظی موجود در نیروهای مسلح، باید برای جذب سرباز تلاش شود تا مکمل یگان حفاظت اراضی باشد. وی عنوان کرد: در پنج ماهه گذشته تعداد عملکرد واحد گشت یگان حفاظت در استان هزار و ۴۱۱ مورد و تعداد قلع و قمع ۱۵ مورد بوده است. فرمانده یگا حفاظت اراضی کشور یادآور شد: همچنین با انتخاب همیاران پلیس و زمین بان و حافظان کشاورزی از ظرفیت‌های مردمی برای حراست از اراضی تلاش کرد. وی نقش دستگاه قضایی را در بازدارندگی از دست اندازی به اراضی مهم برشمرد و گفت: در سطح کشور ۱۰۰ هزار پرونده امور اراضی در دستگاه قضایی وجود دارد و ۱۰ هزار پرونده معوقه در اجرای احکام وجود دارد که باید اجرا شود. وی خواستار همکاری دستگاه‌ها برای پیشگیری اولیه از وقوع جرم در اراضی کشاورزی شد.

اخبار بیشتر