1. خبری
  2. پوشش‌های خبری
  3. اجتماعی
پوشش خبری

حکایت این روزهای کارگران نیشکر هفت‌تپه

کارگران هفت تپه برای هدر نرفتن زحمات خود به کار بازگردند/ تداوم تجمع‌ به دلیل بی‌اعتمادی به کارفرما

فارسخبرگزاری فارس
کارگران هفت تپه برای هدر نرفتن زحمات خود به کار بازگردند/ تداوم تجمع‌ به دلیل بی‌اعتمادی به کارفرما

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه که در اعتراض به مطالبات خود در هفته‌های اخیر تجمعاتی در داخل کارخانه و سپس مقابل فرمانداری شوش داشتند، بعد از آنکه روز پنجشنبه هفته گذشته یک ماه از مطالبات معوق آنها پرداخت شد، همچنان به تجمع خود ادامه دادند.

کریم یاوری مدیرکل حمایت از اشتغال و بیمه بیکاری وزارت کار تعاون و رفاه اجتماعی در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، درباره تداوم این تجمع‌ها گفت: در کشت و صنعت نیشکر هفت تپه یک ماه حقوق کارگران روز پنجشنبه واریز شد و حقوق ماه دوم آنها نیز در این هفته واریز می‌شود و به این ترتیب صرفا دو ماه از معوقات آنها باقی می‌ماند اما بی‌اعتمادی کارگران به کارفرمایان باعث شده تا تجمع‌ها ادامه پیدا کند.

وی با اشاره به اینکه کارگران بیش از آنکه به فکر معوقات خود باشند به فکر تولید هستند،از آنها خواست که به کار خود بازگردند تا دسترنج یک ساله آنها هدر نرود.

این مقام مسئول وزارت کار یادآو رشد: کارگران از این نکته غافل نشوند که نیشکر یک فصل کاشت و یک فصل برداشت دارند و که آنها در فصل کاشت زحماتشان را انجام دادند و الان در فصل برداشت اگر نخواهند به کار خود بازگردند زحمات خودشان هدر می‌رود.

یاوری تاکید کرد: گلایه‌مندی و مطالبات کارگران سر جای خود قابل توجه و بررسی است اما کارگران برای به ثمر رساندن زحمات خود و رسیدن به مطالبات‌شان لازم است به کار برگردند چرا که در صورت تداوم کار این واحد صنعتی، کارفرما می‌تواند محصول را به فروش برساند و مطالبات معوق آنها را پرداخت کند.

وی خاطرنشان کرد:‌ اگر در فصل برداشت کار کشت و صنعت نیشکر هفت تپه تعطیل باشد خسارات جبران ناپذیری وارد خواهد شد.

این مقام مسئول وزارت کار به کارگران اطمینان داد که وزارت کار مصرانه پیگیر مطالبات معوق آنها است و در جهت صیانت از نیروی کار، تثبیت اشتغال و پایداری تولید و همچنین حفظ حیات اقتصادی این کارخانه و کارگران آنها تلاش می‌کند.

یاوری تاکید کرد: تشکل کارگری که به کارگران وعده داده شده به اداره کار استان خوزستان تکلیف شده است و به سرعت انجام خواهد شد. همچنین حقوق معوق آنها نیز به زودی پرداخت خواهد شد.

بر اساس این گزارش یاوری از سوی وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی هفته گذشته با ماموریت رسیدگی به وضعیت واحدهای مشکل‌دار استان خوزستان از جمله گروه ملی فولاد و کشت و صنعت نیشکر هفت تپه به این استان سفر کرده بود.

کارگران هفت تپه در هفته‌های اخیر نسبت به معوق شدن مطالبات مزدی خود تجمعاتی داشتند. بازگشت مالکیت شرکت به دولت مهمترین خواسته آنها بود چرا که این کارگران معتقدند بی‌کفایتی کارفرما مشکلات اخیر را برای آنها رقم زده است.

این کارگران استفاده از مدیران باتجربه بومی، پرداخت حقوق معوق، بیمه عقب مانده و 8 ماه بن کارگری کارگران روزمزد و پیمانکاری را به عنوان مطالبات خود مطرح می‌کنند.

شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در بهمن ماه 1394 از طریق سازمان خصوصی سازی به بخش خصوصی واگذار شده است اما کارگران بیشترین مشکلات خود را مربوط به اشتباه در واگذاری این کارخانه به بخش خصوصی می‌دانند.

خواندن خبر در سایت منبع

تاکید نماینده هفت‌تپه بر بهره‌برداری از نیشکر در شرایط سرمای فعلی

ایسناخبرگزاری ایسنا
تاکید نماینده هفت‌تپه بر بهره‌برداری از نیشکر در شرایط سرمای فعلی

سید راضی نوری در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اتفاقات اخیر هفت‌تپه و مطالبات کارگران نیشکر هفت تپه گفت: هفت‌تپه هم‌چون یک پرنده است که دوبال دارد: یک بالش برای سرمایه‌گذار و بال دیگر برای کارگر است. کارگران باید مجدانه تلاش کنند و وقت بگذارند و باعث شوند که این مجموعه‌ بزرگ به مسیر پیشرفت کمک کند.

نوری افزود: اما بال دیگر آن سرمایه‌گذار است. سرمایه‌گذار هم باید احساس امنیت کند تا سرمایه‌گذاری کند و هم کمر همت برای حل مسائل و مشکلات کارگری ببندد. ما نیز با توجه به این ایام مبارک از آنها وحدت و اتحاد را خواستار شدیم.

این عضو کمیسیون کشاورزی مجلس با اشاره به اینکه طی چند روز گذشته یک ماه حقوق کارگران نیشکر هفت تپه داده شده است، گفت: ما پیگیر این هستیم که در سایه لطف خداوند و همت عزیزان، در طول این هفته نیز حقوقی دیگر به آنها بدهیم.

وی بهره‌برداری از نیشکر در شرایط فعلی را لازم دانست و اظهار کرد: اگر تا ظرف چند روز آینده از این نی‌ها بهره‌برداری نکنیم، شکر دچار سرمازدگی شده و درواقع قسمت زیادی از نیشکر -که بر اساس برنامه‌ریزی قرار بود مورد بهره‌برداری بگیرد- تلف می‌شود.

نوری در پایان اظهار امیدواری کرد ما می‌خواهیم در سایه وحدت آفرینی در این ایام مبارک، همه بر سر کار رفته تا در این شرایط تحریمی بتوانیم محصول استراتژیک شکر که یکی از محصولات مهم است را تولید کنیم. 

خواندن خبر در سایت منبع

حکایت این روزهای کارگران نیشکر هفت‌تپه

الفخبرگزاری الف
حکایت این روزهای کارگران نیشکر هفت‌تپه

به گزارش فارس، با گذشت حدود سه هفته از اعتصابات کارگران شرکت کشت و صنعت هفت‌تپه در اعتراض به خصوصی سازی غیر اصولی شرکت و عدم پرداخت 4 ماه حقوق معوق آن‌ها، در نهایت عدنان غزی فرماندار شهرستان شوش، از پرداخت مطالبات یک ماه خبر داد.

وی اظهار کرد: حقوق عقب‌مانده یک ماه کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه به‌حساب آن‌ها واریز شد و همچنین مقررشده در هفته جاری نیز حقوق یک ماه دیگر پرداخت شود.

بر اساس همین گزارش، روز پنج‌شنبه یک حقوق از چهار ماه حقوق معوق کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه به‌حساب آن‌ها در بانک ملی واریز شد اما حقوق کارگران به دلیل اقساط عقب‌افتاده، توسط بانک مسدود شد.

برخی شعب بانک ملی اقساط خود را برداشت کردند

یکی از کارگران نیشکر هفت‌تپه که دریکی از روستاهای اطراف شوش زندگی می‌کند اما حقوق خود را از شعبه بانک ملی شوش برداشت می‌کند می‌گوید: شعبه شوش، حر و عبدالخان اقساط معوق کارگران را از حقوق آن‌ها برداشت کرده است؛ برخی از کارگران اعلام کردند حتی یارانه آن‌ها مسدود شده است.

یکی از دیگر کارگران نیز در این رابطه عنوان می‌کند: من 6 تا 7 قسط عقب‌افتاده دارم اما بانک از حقوق من قسطی را برداشت نکرد.

وی می‌افزاید: البته من حقوق خودم را از بانک ملی شعبه هفت‌تپه برداشت می‌کنم و اطلاعی تصمیمات شعب بانک ملی در شهرهای شوش، حر و عبد الخان ندارم؛ اقساط هیچ‌کدام از کارگرانی که از شعبه بانک ملی هفت‌تپه حقوق گرفتند برداشت نشد.

این کارگر عنوان می‌کند: شاید قانوناً بانک حق برداشت اقساط خود را دارد اما با توجه به شرایط پیش‌آمده انتظار می‌رود با کارگران همکاری شود.

حکایت این روزهای کارگران نیشکر هفت‌تپه - 9

فقط یک قسط از کارگران کم می‌شود

عدنان غزی فرماندار شوش در این رابطه ضمن تایید بسته شدن حقوق کارگران در بانک ملی به خبرنگار فارس، می‌گوید: با مدیر بانک ملی در استان و شهرستان صحبت شد که فقط یک قسط را از حقوق کارکنان کم کند؛ منتظر هستیم نماینده کارگران لیست کارگرانی را که حقوق آن‌ها بسته‌شده را برای ما ارسال کند.

وی می‌افزاید: به شکل جدی در حال پیگیری برای پرداخت حقوق دوم کارگران نیشکر هفت‌تپه هستیم.

تنها راه‌حل، همکاری بانک با کارگران است

سید راضی نوری نماینده مردم شوش در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه به لحاظ قانونی نمی‌توانیم به بانک بگوییم که اقساط خود را برداشت نکند، اظهار می‌کند: قطعاً بانک‌ها حقوق خود را مطالبه می‌کنند و دنبال دریافت اقساط معوقه خود هستند.

وی می‌افزاید: تنها راه‌حل این قضیه همکاری بانک با کارگران است تا زمانی که زندگی و معیشت آن‌ها روال طبیعی به خود گرفته و مشکلات آن‌ها حل شود.

نماینده مردم شوش در مجلس شورای اسلامی عنوان می‌کند: مسئله پیش‌آمده راه‌حل قانونی ندارد؛ فرماندار باید از روابط خود استفاده کرده و از بانک‌های شهرستان بخواهد تا زمان حل مشکل کارگری همکاری کنند.

حکایت این روزهای کارگران نیشکر هفت‌تپه - 17

عدم پاسخگویی استاندار

از استاندار خوزستان  پیگیر این موضوع و اطلاع از سازوکارهای قانونی و یا اداری مدیریت اجرایی استان جهت جلوگیری از برداشت اقساط معوق کارگران شدیم، اما باوجود تماس‌های مکرر و ارسال پیام به وی و حوزه استانداری، پاسخی دریافت نشد.

پیش‌از این آیت‌الله محسن حیدری نماینده مردم خوزستان در مجلس خبرگان رهبری در خصوص اعتراض کارگران شرکت‌های گروه ملی و نیشکر هفت‌تپه، گفت: خواسته اصلی کارگران، راه افتادن چرخه تولید و حل اساسی و ریشه‌ای مشکلات است و به‌حق اعتقاد دارند که طبق تجربه پرداخت حقوق یک یا دوماه آن‌ها به حل مشکلات شرکت در بلندمدت کمکی نمی‌کند.

به گزارش خبرگزاری فارس، شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه با 12 هزار هکتار زمین قابل‌کشت، حدود 13 هزار هکتار قابل تسطیح و سه کارخانه تولید شکر، خوراک دام و الکل چیزی حدود 5 هزار نیروی کار شاغل دارد.

واگذاری نیشکر هفت‌تپه به نیروی غیربومی و غیرمتخصص در حوزه کشاورزی و نیشکر و بدون ارزشیابی قیمت واقعی باهدف خصوصی‌سازی، این شرکت را با چالش جدی روبه‌رو کرد که تعویق 4 ماه حقوق کارگران، از چالش‌های اصلی بود و سبب تجمع اعتراضی کارگران در شهرستان شوش ظرف سه هفته اخیر شد.

خواندن خبر در سایت منبع

آشنایی با کارگران هفت‌تپه از منظری متفاوت

فارسخبرگزاری فارس
آشنایی با کارگران هفت‌تپه از منظری متفاوت

مجله فارس پلاس؛ حامدهادیان:  از سه‌راهی خرمشهر اهواز که راه افتادیم تا ورودی شوش، حتی تا جلوی مقبره‌ی حضرت دانیال نبی و داخل شهر، همه چیز عادی بود. یک روز معمولیِ ابری در یک شهر آرام و جنوبی. مردم در حال گذراندن زندگی روزمره‌ی خود بودند. سر ورودی شوش به راننده گفتیم می‌رویم دانیال نبی. رسیدیم و آن‌جا خبری نبود. پرسیدیم پس تحصن کجاست؟ گفت خب از اول می‌گفتید و ما را برد جلوی فرمانداری. شاید عجیب باشد ولی آن‌جا هم چیز غیرعادی‌ای نبود.

به هجدهمین روز تجمع کارگران کارخانه‌ی نیشکر هفت‌تپه‌ی شوش رسیدیم. از کارگران هفت تپه فقط اعتصاب و اعتراض شان را شنیدیم. اما بدون شک می توان سبک اعتراضی در هفت تپه را به عنوان یک سبک قابل تقدیر در برگزاری تجمعات و اعتراضات معرفی کرد.

ویکی‌پدیا می‌گوید هفت‌تپه یک محوطه‌ی باستانی در استان خوزستان، در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر شوش و در مجاورت شهرستان دزفول است. اسمش هفت‌تپه است چون مجموعه‌ای از تپه‌های باستانی‌است. هفت‌تپه در حاصلخیزترین قسمت دشت خوزستان واقع شده ‌و کشتزارهای نیشکر زیادی دارد. چیزی که ما را این‌جا کشاند نه جاذبه‌های گردشگری آن بود و نه کشتزارهای نیشکرش. ما به خاطر کارگرانی آن‌جا بودیم که حدود چهار ماه است حقوق نگرفته‌اند و این ماجرا در سه سال گذشته بارها تکرار شده است. این کارگران امروز در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق و همچنین وضعیت نابسامان کارخانه تحصن کرد‌ه‌اند. آن‌ها علاوه بر درخواست گرفتن حق و حقوق خود، با تشکیل شوراهایی خواستار ملغی شدن مالکیت کارخانه هم هستند. مالکیت این کارخانه از سه سال گذشته به دو جوان منتقل شده و از همان زمان روند اضمحلال کارخانه شروع شده است. مالکان غیربومی‌اند و به اسم خصوصی‌سازی کارخانه را به ورشکستگی رسانده‌اند. برای همین کارگران و کارکنان خواستار بازگشت کارخانه به بخش دولتی هم هستند. همراه با جمعی از دوستان دانشگاهی همراه‌شان شدیم.

از تاکسی که پیاده شدیم. فاصله‌ای تا محل تحصن نبود. شوش برای منی که تا به حال نیامده بودم واقعاً زیبا و سرسبز بود؛ آن هم در فصل پاییز. می‌گفتند این روزها فصل اصلی کار کارخانه است و اگر کارگران زودتر به کارخانه برنگردند کارخانه ضربه‌ی جبران‌نشدنی خواهد خورد. جلوی فرمانداری شوش زمینی به طول حدوداً دویست متر و عرض سی متر، کل بخشی بود که کارگران هفت‌تپه‌ی شوش هجده روز گذشته را در آن تجمع کرده بودند. از لحاظ اندازه انتظار محیط بیشتری را داشتم. وسعت زمین با توجه به سر و صدای رسانه‌ای که ایجاد کرده بودند، کوچک‌تر از تصورم بود. از رسانه‌های داخلی گرفته تا خارجی، همه صدای‌شان را شنیده بودند.

چند دقیقه طول کشید که از جو تحصن خارج شوم. به معنای واقعی کلمه تحصن مسالمت‌آمیزی بود. در عین حال بی‌اثر هم نبود و طی روزهای گذشته از طریق افکار عمومی به دولت و نمایندگان محلی‌اش شدیدترین فشارها را وارد کرده بود. چیزی که می‌تواند الگوی بقیه‌ی معترضان صنفی باشد. می‌شود هم اعتراض کرد و هم به امنیت و آرامش ملی ضربه نزد. مردم در دسته‌های کوچک کنار هم ایستاده بودند و حرف می‌زدند. جلوی در فرمانداری از بقیه‌ی جاها شلوغ‌تر بود. هر چند دقیقه یک نفر سخنرانی می‌کرد و شعار می‌داد، بقیه هم کف می‌زدند و هورا می‌کشیدند ولی بیشتر وقت به گپ‌زدن می‌گذشت. به خصوص با خبرنگاران و آدم‌های غریبه‌ای که از راه می‌رسیدند. آن‌ها سفیران هفت‌تپه بودند و این روزها پیام این مردم را به همه جا می‌رساندند. خیلی‌ها هم پلاکاردهایی دست‌نویس داشتند که توی عکس‌ها حرف آن‌ها را به بقیه برساند.

هفت‌تپه‌ای‌ها قیافه‌ی جدید که می‌دیدند اول می‌پرسیدند از کجا آمدی؟ فرقی نمی‌کرد از کجا باشی، می‌گفتند سر چشم. بعد هر کسی به فراخور درباره‌ی مشکلات خودش حرف می‌زد. بعدش هم تو را به خانه‌شان برای پذیرایی دعوت می‌کنند. چند تایی خبرنگار در این روزها دربست مهمان مردم شده بودند. هر کسی که من را دید همین سوال را تکرار کرد. کارمندی که قیافه‌ی هنری داشت از عید گفت که نتوانسته از خانه‌اش خارج شود و حتی مهمان دعوت کند؛ به خاطر بی‌پولی. دیگری که با دخترش آمده بود از دو قلوهای کوچکش می‌گفت که مریض شدند و به خاطر بی‌پولی نتوانسته برایشان دارو بخرد و خودشان خوب شدند. دیگری از بچه‌اش می‌گفت که لباس ندارد و نان خشک می‌خورند. آن یکی با زبان انگلیسی می‌خواست به شبکه‌های خارجی بگوید که به آن‌ها کاری نداشته باشند. می‌گفتند کاش مسئولان از شما یاد می‌گرفتند و حداقل به این‌جا سر می‌زدند و حرف‌های ما را می‌شنیدند. آن وسط‌ها یکی گفت چرا این‌قدر دیر آمدید؟

آشنایی با کارگران هفت‌تپه از منظری متفاوت - 7

تا قبل از آمدن به هفت‌تپه براساس تصورات توئیتری، فکر می‌کردم فضا بیشتر شبیه تحصن‌های چپ و مارکسیستی باشد. ولی واقعاً نبود. مردم دچار پیش پا افتاده‌ترین مشکل شده بودند و چیز عجیب و غریبی هم نمی‌خواستند؛ حقوق‌شان پرداخت نشده بود و محل کارشان بی‌سر و سامان بود؛ آن‌ها هم دنبال راه‌هایی برای حل مشکلات‌شان بودند. این راه‌حل قبلاً جواب داده بود.  بعضی از کارمندان تحصیل‌کرده قبلاً این راه را برای احیای حقوق خودشان رفته بودند و جواب هم گرفته بودند. در شعارهای مثل «نان- کار- آزادی- اداره شورایی» هم بیشتر از این که دنبال آرمان‌های چپ باشند مشکلات‌شان نهفته است. اینجا کسی دنبال حضرت مارکس نیستند. هرچند عده ای تلاش کردند شعارهای چپ  و مارکسیستی را رواج دهند.

اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که چطور این ‌آدم‌هایی که از دکترا تا آدم‌ بی‌سواد بین‌شان است، توانستند توجه عمومی را با این وسعت ملی جلب کنند. شاید مهم‌ترین دلیلش مراقبت از سیاسی نشدن و سوءاستفاده‌ی دیگران به معنای واقعی کلمه بود. کسی به راحتی نمی‌تواند به آن‌ها انگ بزند. از روز اول سعی کردند در شعارهایشان تندروی نکنند. شعارهایی که به راحتی می‌توانست منحرف شود ولی این اتفاق نیفتاد. همزمان یک تحصن بی‌بخار هم نبود؛ نشانه‌اش اینکه خبرنگارهایی مثل ما را مجبور کرد از تهران بلند شویم و به این‌جا بیاییم یا بسیاری از رسانه‌ها را مجبور کرد که تیتر یک‌شان را به هفت تپه اختصاص بدهند.

صداقت، خلوص و استیصال را همزمان می‌شد توی چهره‌‌ی کارگرها دید. فقط هم کارگر نبودند. بسیاری از کارمندان هم توی تجمع بودند. از هر سطح علمی بین‌شان پیدا می‌شد. ولی خب کارگران خواسته و ناخواسته بیشتر مورد توجه قرار گرفته بودند. کارگران از عکس‌هایی هم که از هفت‌تپه ‌می‌بینید آرام‌تر و مظلوم‌تر بودند. آن‌جا کاملاً حس می‌کنید که مردم فقط دنبال رفع مشکلات‌شان‌ هستند. اما همزمان در فضای سیاسی کشور هم بلوغ ایجاد کردند و برای اولین‌بار چنین تجمعی را با کمترین حاشیه و انحراف برگزار کردند. حالا نتیجه بگیرند یا نه، معلوم نیست. ولی هدف‌شان که ایجاد کنش و سر و صدا خارج از این شهر باستانی بود، محقق شد.

دو نفر از دوستان دانشگاهی که همراه ما بودند در جمع کارگرها سخنرانی همدلانه کردند. از آن‌ها به خاطر سبک تحصن‌شان تشکر کردند؛ سبکی که از این به بعد نماد می‌شود. از مشکلات خصوصی‌سازی گفتند و اینکه جامعه همراه آن‌ها خواهد بود. کارگرها هم به راحتی از آن‌ها حمایت کردند. از هر کسی که با حسن نیت کنارشان بود حمایت می‌کردند.

بی‌توجهی عمومی، از مسئولان استانی و شهری گرفته تا کشوری، در نوع خودش جالب بود. بیشتر به نظر می‌رسید مسئولان در همه‌ی سطوح به این نتیجه رسیده‌اند که کارگر نباید پررو شود. به قولی احتمالاً آن‌ها هم با احتساب فیزیکی که این ماجرا درگیر خود کرده بود، حس نمی‌کردند این‌قدر سر و صدا کند. ولی واقعاً نمی‌دانم چطور همه‌ی مسئولان با هم به این نتیجه رسیدند که به این‌جا بی‌توجهی کنند. کاش حداقل یکی از آن‌ها که قصد نامزدی ریاست جمهوری را داشت به بازدید این‌جا می‌آمد و حرف‌های مردم را می‌شنید. مردم از این نیامدن‌ها بیشتر اعصاب‌شان خُرد می‌شد. حتی همین فرماندار شوش هم که مردم جلوی ساختمان محل کارش تحصن می‌کردند، این روزها سر و کله‌اش پیدا نشده بود. یکی ‌می‌گفت به او ربطی ندارد، مسئله بزرگ‌تر از اوست. با این همه رسمش هم نبود که مسئول سربزنگاه‌ غیب شود و همه در مصاحبه‌ی تلفنی با رسانه‌ها بگویند فلان کار را کردیم یا فلان چیز را در فلان جلسه پیگیر بودیم.

بعد از سخنرانی، رفقای دانشگاهی ما وارد فرمانداری شدند. جمعی از مسئولان شهر آن‌جا بودند و با هم حرف زدند. پلیس و سپاه هم بود. از بس کسی به آن‌جا سر نزده بود که چندتا دانشجو و استاد دانشگاه را هم برای گفتگو راه دادند. فرمانده سپاه می‌گفت من که سر ماه حقوق می‌گیرم چطور به این بندگان خدا که حقوق نگرفتند گیر بدهم؟ تازه مردمی که هیچ سرکشی‌ای از آن‌ها ندیدیم و ندیدند. اوایل پلیس با نفرات بیشتری می‌آمد ولی این روزها به دلیل آرامی اوضاع تعداد نیروهای پلیس هم به کمترین میزان خود رسیده‌ بود.

با یکی از دوستان رسانه‌ای که چند روز آن‌جا بود حرف می‌زدیم و می‌گفتیم که هفت‌تپه جنگ روایت‌هاست. حس کردم در روزهایی که تعداد غیربومی‌ها با گرایش‌های چپ‌گرایانه بیشتر بود، شعارهای چپ بولد می‌شد و امروز که حزب‌اللهی‌ها بیشتر بودند، روز شعارهای انقلابی بود. نه اینکه مردم نفهمند چه کار می‌کنند ولی هیچ وقت شعارهای ساختارشکنانه ندادند. آن‌هایی هم که دادند دلایل خودش را داشت. مثلاً یکی می‌گفت این پول‌های بیت‌المال را به غزه و سوریه ندهید و به جایش خرج کارگران هفت‌تپه کنید تا از گرسنگی نمیرند. کارگر دیگری می‌گفت از حاج قاسم سلیمانی که سوریه را آزاد کرده می‌خواهیم بیاید هفت‌تپه را هم آزاد کند. مقداری از تصورات اشتباه درباره‌ی سوریه ناشی از ناآگاهی و عدم اطلاع‌رسانی به مردم است وگرنه مشکل اصلی همان مرد هم فقط معیشت است. اگر کمی بیشتر با او صحبت کنید و توجیه‌ش کنید، در نهایت به نظر او هم باید جلوی داعش ایستاد.

یک نفر از کارگران به بی‌بی‌سی و من و تو فحش می‌داد. یکی دیگر می‌گفت اگر بی‌بی سی نبود چه کسی ما را می‌دید؟ حواس‌مان نیست که گاهی مردم را به بیگانگان امیدوار می‌کنیم. خیلی از رسانه‌ها در این ماجرا مردم را همراهی کردند ولی مردم انتظار داشتند صدا و سیما حضور پررنگ‌تری داشته باشد. هر دو طرف حق دارند. از طرفی صدا و سیما نمی‌خواهد جو کشور متشنج شود و از طرف دیگر نادیده گرفته شدن هم باعث می‌شود که مردم برای عمومی کردن مطالبات‌شان به بیگانگان روی بیاورند. هر چند شبکه‌های اجتماعی در نشان دادن مسائل آن‌ها خیلی اثرگذار بودند.

یکی از جوانان که همراه ما از اهواز آمده بود خطاب به مردم می‌گفت انقلاب با شماست. یکی از کارگرها جواب داد هجده روز است که انقلاب صدای ما را نمی‌شنود. مرد دیگری می‌گفت یعنی آقا صدای ما را می‌شنود؟ مردم دنبال شنیدن جواب نیستند، از انتظارشان می‌گویند. آن‌ها حس می‌کردند که حکومت تا امروز از رؤسای کارخانه حمایت کرده است. رؤسایی که یکی‌شان امروز فراری است و آن یکی هم زندانی.

کارگر دیگری می‌گفت به یکی از مسئولان شهر گفتیم به ما کمک کن، گفت چشم ولی می‌خواستید به این آقا رأی ندهید. کارگر می‌گفت ما را وجه‌المصالحه‌ی سیاسی نکنید، ما دنبال حق و حقوق خودمان هستیم، این چیزها به ما ربطی ندارد. راست می‌گفت.

غیر از مسئولان حتی روحانیان هم این چند روز بین جمعیت نیامده بودند. همزمان با ما چند طلبه‌ی اهوازی هم آمدند. بی‌تجربه بودند ولی مردم برایشان کف زدند و سوت و هورا کشیدند. بندگان خدا گاهی قول‌هایی می‌دادند یا می‌خواستند ماجرا را با یک سخنرانی حل کنند ولی با این همه حضورشان خوب بود. همزمان رسانه‌ها هم خبر زده بودند که روحانیان هم به مردم پیوستند. بگذریم که دفتر امام جمعه تا فرمانداری یک کیلومتر هم نیست و فقط نماینده‌ی امام جمعه آن‌جا حاضر شده بود.

تحصن از ۸ صبح شروع می‌شود و تا ظهر ادامه دارد. کارگرها در کارخانه کارت می‌زنند ولی کار نمی‌کنند. وقت ناهار مردم شوش بین کارگرها لقمه‌های نان و خرما پخش کردند. لقمه‌ها را در خانه درست کرده بودند و در کیسه‌هایی آوردند بین همه پخش کردند. به ما هم رسید. آن‌ وسط‌ها کسی چای صلواتی هم آورده بود. چای را هم خوردیم. طعم چای‌های اربعین را می‌داد. مردم شوش هم نگران و همدرد همشهری‌هایشان بودند

هفت‌تپه فرامتن‌های زیادی داشت؛ از جمله اینکه بزرگ‌ترین دعوا بین نگاه امنیتی و رسانه‌ای همین‌جا بود و چشم به همین تجمعات داشت. به خاطر هوشمندی مردم و حضور شبکه‌های اجتماعی و کاربرخبرنگارها برای اولین بار نگاه رسانه‌ای بر نگاه امنیتی پیروز شد. هر چند هر کسی باید وظیفه‌اش را انجام بدهد. بین تحصن‌کنندگان هم به راحتی آدم نفوذی پیدا می‌شود. از آدم‌هایی که هیچ منطقی نداشتند تا آدم‌هایی که دنبال چیزهایی دیگری بودند. ولی اکثریت تکلیف‌شان مشخص بود.

آن وسط‌ها توی اینستاگرام چندتا ویدئوی کوتاه از تجمع را استوری کردم. یک شبکه‌ی به اصطلاح ایرلندی دایرکت داد که می‌توانیم از فیلم‌ها استفاده کنیم؟ احتمالاً از شبکه‌ی منافقان بود که دوست دارند روی این ماجراها بنزین بریزند. آن وقت صدا و سیما بعد هجده روز کجاست؟ با ترس و لرز عقب ایستاده و به جای اینکه فعال باشد منفعل است.

استادی داشتیم که می‌گفت در ایران روشنفکران بعد از مردم از راه می‌رسند و این مردم هستند که کنش‌های اجتماعی را راه می‌اندازند. حالا کارگران کارخانه‌ی نیشکر هفت‌تپه یک‌تنه مدل جدیدی از اعتراض را ساختند که روشنفکران از آن سخن‌ها خواهند گفت. مدلی که در آن اعتراض کردن واقعاً به معنای اعتراض است، نه مخالفت بنیادین با اسلام و دین و حکومت. اعتراضی که باید به آن رسیدگی شود و مسئولان باید پاسخگوی اشتباهات گذشته‌شان باشند که این چه خصوصی‌سازی‌ای است که وضع مردم و کارخانه را از گذشته هم بدتر کرده است؟ در حالی که کارخانه‌ی نیشکر وابستگی چندانی هم به حتی به تحریم‌های این روزها ندارد.

کسی می‌گفت شما این چیزها را نمی‌فهمید و با گوشت و پوست و استخوان رنج‌شان را درک‌ نمی‌کنید. تلخ‌ترین چیزی که در هفت‌تپه شنیدم این بود که «گرسنه‌ایم.» فرمانده سپاه هم می‌گفت اگر این مردم بعد از چهار ماه حقوق نگرفتن اعتراض نمی‌کردند باید تعجب می‌کردیم. امیدوارم ماجرای هفت‌تپه با پرداخت دو ماه حقوق سر هم نیاید و مسئولان فکری جدی به حال این مردم بکنند.

بعد از تحصن بالاخره مهمان خانواده یکی از کارگران هفت تپه شدیم و خاطره مهربانی مردم شوش برای‌مان تکمیل شد. قرار بود همان روز یکی از حقوق‌های عقب افتاده را واریز کنند. اگر مسئولان بخواهند ماجرای هفت به خیر خوشی تمام می شود.

خواندن خبر در سایت منبع

نظرها

در ادامه بخوانید

ایرناایرنا1 روز قبل
به گزارش ایرنا این درگیری از چهارشنبه شب در جاده اندیمشک - دزفول آغاز شده و نیروهای یگان ویژه برای متفرق کردن افراد درگیر وارد عمل شده‌اند. گزارش خبرنگار ایرنا حاکیست صدای تیراندازی همچنان از محل درگیری به گوش می‌رسد. برخی شاهدان گفتند نیروهای یگان ویژه برای متفرق کردن افراد از گاز اشک آور استفاده کرده‌اند. در پی بروز این درگیری جلسه شورای تامین در هر ۲ شهرستان برگزار شده و استاندار خوزستان نیز در منطقه حضور دارد. اختلاف بر سر محل نصب تابلوی ورودی شهر دزفول پس از سقوط تابلو ورودی این شهر بر اثر تند باد در اردیبهشت ماه امسال آغاز شد.
الفالف20 ساعت قبل
می‌گویند ۹۸ سال سختی است و در سرلوحه فهرست سخت‌ترشدن‌ها، افزایش فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم‌ها قرار دارد. از صدر تاریخ پیروزی اصلاح‌طلبان در ایران یک پروژه به مثابه روندی طبیعی در کالبد جامعه ایرانی اجرایی شد: ‌ پروژه هابرماسیزه شدن‌ جامعه مدنی. پروژه جامعه مدنی به شکلی آزمایشی در انتخابات مجلس پنجم آزموده شده بود؛ فعال‌سازی رسانه‌های نوپرداز، نخبگان جنجالی و طرح‌های ساختارشکن اجتماعی. و این سنگ محکی مهم بود برای انتخابات دوم خرداد سال بعد و نهایتا سرکار آمدن جریانی که از درون استحاله‌شده و به دشمن آرمان‌های خودش درآمده بود. به‌عنوان نمونه جنبش‌های زنانه، در ۱۵ سال قبل گردهم‌آیی‌های میدانی وسیع در تهران داشتند و امروز تنها محدود به تبلیغات مترویی نقطه‌ای شده‌اند، اما دومی به‌واسطه شبکه‌‌های اجتماعی مجازی، دامنه نفوذ بسیار بالاتری را به‌دست آورده و این همان چیزی است که سال ۹۸ را سخت می‌کند و نه اقتصاد و معیشت.
ایسناایسنا13 ساعت قبل
در حالی که رئیس اتحادیه فروشندگان میوه و تره بار فراوانی و ثبات قیمت‌ها را از ویژگی‌های بازار میوه دانست، آخرین کشف قیمت‌ها از بازار عمده فروشی میوه و تره بار نشان می‌دهد که وضعیت چندان مناسبی در این بازار حاکم نیست. به گزارش ایسنا، در شرایطی که اسدالله کارگر، رئیس اتحادیه میوه و تره بار از فراوانی این اقلام در بازار خبر می‌دهد و ثبات قیمت‌ها و متعادل‌تر شدن بازار میوه را نتیجه آن می‌داند، نگاهی به آخرین کشف قیمت‌ها در بازار عمده فروشی میوه و تره بار نشان می‌دهد که وضعیت مناسبی در بازار حاکم نیست. با نگاه به قیمت عمده فروشی کشف شده هر کیلوگرم سیب ۸۰۰۰ تومان، موز ۱۱ هزار تومان و نارنگی بندری ۱۴ هزار تومان است با اضافه کردن نرخ منطقی ۳۵ درصدی به آنها قیمت‌های عجیب و غریبی را شاهد خواهیم بود که مردم شاید کمتر رغبتی برای خرید میوه از این بازار داشته باشند. رئیس اتحادیه فروشندگان میوه و تره بار در پاسخ به این سوال که چرا با وجود فراوانی که به آن اشاره می‌کنید، قیمت‌ها روند افزایشی دارد؟ افزود: وقتی فراوانی در بازار وجود داشته باشد، نخریدن و وفور محصول سبب می‌شود قیمت‌ها متعادل‌تر شده و روند معقول‌تری پیدا کند. کارگر گفت: به دلیل همین وفور محصول در بازار میوه و تره بار، روند قیمتی به گونه‌ای است که انواع میوه‌ها پایین‌تر از این نرخ‌ها در بازار فروخته می‌شود.
افتصادنیوزافتصادنیوز11 ساعت قبل
​اقتصاد نیوز: پریناز ایزدیار، بازیگر سینمای ایران، با انتشار عکسی، با تبریک فرا رسیدن نوروز، سالی پر از برکت و شادی را برای همه آرزو کرد. به گزارش اقتصاد نیوز و به نقل از سایت خبرآنلاین، پریناز ایزدیار، عکسی از خود را که در آیینه سفره هفت‌سین بازتاب یافته است، در اینستاگرام به اشتراک گذاشت. او به همراه انتشار این عکس، نوروز را به همه تبریک گفته و نوشته است «سال نو پر از برکت و شادی باشه براتون.»
عصر ایرانعصر ایران1 روز قبل
مرور سال کهنه؛ ۱۲ ماه، ۱۲ روز- ۱عصر ایران- روزهای کاری سال ۱۳۹۷ با التهاب در بازار ارز آغاز شد. جدای سیاست و اقتصاد و برجام و تلگرام و در عرصه فرهنگ، در فروردین ماه، ایران یکی از شاخص‌ترین متفکران خود را از دست داد. کاوه مدنی بازداشت و آزاد شد و بعد ترجیح داد از معاونت محیط زیست کناره بگیرد و دوباره کوچ کند. اتفاقات ریز و درشت دیگر هم رخ داد اما فروردین در ایران یک نیمۀ کاری دارد و بیشتر با التهاب و انتظار گذشت. التهاب افزایش نرخ دلار و انتظار تصمیم ترامپ دربارۀ برجام واین بار ضرب المثل «سالی که نکوست از بهارش پیداست» روی تلخ خود را نشان می‌داد …

اخبار بیشتر