1. خبری
  2. اجتماعی
پوشش خبری

چقدر از آزارهای خانگی و خیابانی می‌دانیم؟

آزار خیابانی ابعاد مختلفی دارد که تنها محدود به یک جنسیت یا حتی قشر سنی خاصی نیست. این آزارها می‌تواند شامل لمس دیگری باشد یا استفاده از الفاظ رکیک یا حتی خیره شدن به دیگری. در حقیقت هرگونه رفتار عملی یا کلامی که بدون رضایت شخص صورت گیرد و موجب آزار فرد باشد از مصادیق آزار است. راه حل این موضوع تفکیک جنسیتی نیست بلکه فرهنگ‌سازی و آموزش است. نباید کودکان را از خیابان خلوت ترساند یا از حضور در اجتماع منع کرد، بلکه باید با آموزش درست به آن‌ها یاد داد که دفاع از حق خود و بلند کردن صدای اعتراض در زمان واقع شدن در این موقعیت‌ها نه تنها ایرادی ندارد بلکه لازم است. در زمینه این معضل اجتماعی جنبش‌های مختلفی تشکیل شده که باید با آن‌ها همراه شد.

رضا جعفری، رئیس اورژانس اجتماعی کشور می‌گوید پس از کودک‌آزاری، این خشونت خانگی است که رتبه دوم را دارد. بیشتر تماس‌هایی که با اورژانس گرفته می‌شود خشونت علیه زنان است و موارد برعکس آن معمولا اقداماتی تلافی‌جویانه است. البته باید در نظر داشته باشیم که تقریبا در تمام کشورها همینطور است و همه حوادث نیز گزارش نمی‌شوند، با این حال نسبت به کشورهای حاشیه خلیج فارس ما بهترین شرایط را در رابطه با حقوق زنان داریم و زنان ایرانی نیز همیشه پیشرو بوده‌اند. جعفری نسبت به تنظیم و تصویب لایحه «تأمین امنیت زنان در برابر خشونت» ابراز امیدواری نمود. این لایحه در سال 92 از سوی معاونت زنان و امور خانواده ریاست‌جمهوری تدوین شد. قوه‌ قضائیه ۴۰ ماده از این ۹۲ ماده را به دلیل تکراری بودن حذف کرد و به ۵۲ ماده کاهش داد و این لایحه اکنون در اختیار قوه قضاییه است.

سایت خبری

گذاری بر آزار‌های خیابانی

فراروخبرگزاری فرارو
گذاری بر آزار‌های خیابانی
گذاری بر آزار‌های خیابانی - 0

آزار خیابانی شکل‌های متفاوتی دارد و گسترده‌تر از آن است که بتوان همه ابعاد آن را در یک تعریف گنجاند، ولی به طورکلی می‌توان گفت: هر رفتار عملی یا کلامی در فضای عمومی و بدون رضایت شخص که موجب ایجاد حس ناخوشایندی در فرد شود، مصداق آزار خیابانی است.

به گزارش ایرناپلاس، این رفتار‌ها می‌تواند شامل لمس دیگری، استفاده از الفاظ رکیک، تعریف و تمجید از دید جنسیتی، سد کردن راه دیگری و حتی خیره شدن به شخص باشد.

این آزار‌ها به جامعه، جنس، سن و پوشش خاصی محدود نمی‌شود و برای هر عضوی از یک جامعه ممکن است اتفاق بیفتد، اما مطالعات و نظرسنجی‌ها حاکی از آن است که زنان قربانیان اصلی آزار‌های خیابانی هستند و این آزار‌ها یکی از مصادیق خشونت علیه زنان است. چرا که موجب سلب احساس امنیت، که از ابتدایی‌ترین حقوق اجتماعی هر فردی است، از زنان جامعه می‌شود و این عدم امنیت، احساس ترس زنان از حضور در مکان‌های عمومی، محدودیت آنان در بهره‌مندی از فضای عمومی و مخدوش شدن عدالت اجتماعی را به دنبال دارد.

متأسفانه به دلیل فقدان آموزش‌ها و آگاهی‌های لازم در اجتماع، تفکیک جنسیتی و به حاشیه راندن زنان در مجامع عمومی -از جمله ورزشگاه‌ها- و محدود کردن آنان به حوزه‌های خصوصی به‌عنوان تنها راه‌های تأمین امنیت اجتماعی معرفی می‌شوند. به‌موجب آن، عده‌ای از زنان آزاردیده، خود را برای حضور در شرایط و مکانی که در آن مورد آزار قرارگرفته‌اند، مقصر می‌دانند و به خود حق اعتراض نمی‌دهند و با سکوت خود منجر به عادی‌سازی و کم‌اهمیت جلوه دادن موضوع آزار و اذیت در فضای عمومی می‌شوند. این در حالی است که کسانی که آزار‌های خیابانی را تجربه کرده‌اند، دچار مشکلات روانی بسیاری از جمله کاهش اعتمادبه‌نفس برای حضور فعال در اجتماع شده‌اند.

اگرچه شکایت و رسیدگی قانونی در امر آزار‌های خیابانی فرآیندی طولانی و سخت دارد و از طرفی قانون مجازات اسلامی تعریف ناقص و محدودی از خشونت‌های خیابانی دارد و مجازات در نظر گرفته شده برای مجرم مانند شلاق، تنها موجب شکنجه آزارگر می‌شود و زمینه‌های اجتماعی ارتکاب جرم را از بین نمی‌برد، ولی با به رسمیت شناخته شدن حق قانونی شکایت کردن از آزارگر این پیام به جامعه رسانده می‌شود که آزار خیابانی یک امر عادی و طبیعی نیست، بلکه یک جرم اجتماعی است. وقتی باور اجتماعی آزار خیابانی را جرم تلقی کند، دیگر شاهدان و ناظران آزار‌های خیابانی آن را موضوعی شخصی بین آزارگر و آزاردیده نمی‌پندارند و در نتیجه، ناظران منفعل، به مداخله‌گرانی حامی آزاردیده و نکوهش‌کننده آزارگر تبدیل می‌شوند.

علاوه بر ضعف‌های گفته شده برای قوانین موجود، مشکل دیگر اثبات جرم صورت گرفته است که نیاز به شهود یا وقوع جرم در منظر نیرو‌های انتظامی و ضابطین دادگستری، اقرار مجرم یا سایر ادله اثبات دعوی، مانند دوربین مداربسته و … است. در حالی که این‌گونه جرم‌ها معمولا به دور از چشم سایرین صورت می‌گیرد و در اکثر مواقع اثبات آن غیرممکن است، در نتیجه راه اصلی مبارزه با آزار‌های خیابانی نه متوسل شدن به زور و قانون و شلاق، بلکه فرهنگ‌سازی اجتماعی است.

در جرم‌های اجتماعی نمی‌توان رابطه علت و معلولی برای مجرم و جرم صورت‌گرفته در نظر گرفت که با حذف یا مجازات مجرم، جرم از بین برود، بلکه باید زمینه‌های اجتماعی به‌وجود آورنده جرم را از بین برد. قبل از آنکه قانونی بتواند به‌درستی اجرا شود و مورد پذیرش همگان باشد، باید زمینه‌های پذیرش آن را در اجتماع به وجود آورد، یعنی فرهنگ‌سازی باید مقدم بر قانونگذاری باشد.

فرهنگ‌سازی را باید از مدارس، رسانه‌های ملی و خانواده آغاز کرد. دختران را از کودکی از خیابان‌های خلوت نترسانیم، به جای آنکه همواره آنان را از خطر دور کنیم به آن‌ها روش‌های مقابله با خطر را آموزش دهیم. زنان باید از حقوق اجتماعی خود آگاه شوند و با سکوت از مواضع خود کوتاه نیایند و بدانند که بالا بردن صدا برای اعتراض به پایمال شدن حقوقشان نشان از بی‌شرمی آنان نیست، بلکه وظیفه آنان برای مبارزه با خشونت علیه زنان است. مردان نیز باید حقوق زنان را به رسمیت بشناسند و زنان را به‌عنوان عضوی از جامعه که به اندازه آنان نیازمند امنیت، آرامش و اعتمادبه‌نفس برای حضور فعال در جامعه است، بپذیرند.

در این راستا در چند دهه اخیر جنبش‌های متعددی، برای شکستن سکوت در مقابل آزار‌های خیابانی و بلند کردن صدا به اعتراض، موج‌هایی را به راه انداخته‌اند. این جنبش‌ها آشکارسازی آزار‌ها و رنج آزاردیدگان را راهی برای تبدیل این موضوع به دغدغه‌ای عمومی می‌دانند و معتقدند هر صدایی که بلند می‌شود زنان دیگر جرئت پیدا می‌کنند که شرم و دیگر موانع اجتماعی و فرهنگی را کنار بگذارند و از قربانیان خاموش و منفعل به معترضان فعال و حق‌طلب تبدیل شوند. شاید همراهی با این جنبش‌ها کوچک‌ترین قدمی است که می‌توان برای حل این معضل اجتماعی برداشت.

خواندن خبر در سایت منبع

خشونت خانگی، رتبه دوم بعد از کودک‌آزاری

اعتمادآنلاینخبرگزاری اعتمادآنلاین
خشونت خانگی، رتبه دوم بعد از کودک‌آزاری

اعتمادآنلاین|رضا جعفری درباره خشونت علیه زنان اظهار کرد: آمار ما نشان می‌دهد که خشونت خانگی رتبه دوم پس از کودک آزاری را در کشور دارد و در دنیا هم از هر ۴ زن یک زن در معرض خشونت است.

رئیس اورژانس اجتماعی کشور با بیان اینکه خشونت علیه زنان در کشور ما دلایل گوناگونی دارد، گفت: یک دلیل آن نابرابری قدرت در جامعه است. در حوزه شغلی، تحصیلی و قدرت نابرابری وجود دارد. بخشی از آن هم به دلیل نابرابری فرهنگی است. در جامعه سنتی که مرد سالاری حاکم است باورهای فرهنگی غلطی درباره زنان وجود دارد.

خشونت از طرف زنان به مردان بیشتر تلافی‌جویانه و دفاع از خود است

وی درباره میزان تماس‌ها با اورژانس اجتماعی در زمینه خشونت و همسرآزاری گفت: در تماس‌هایی که داریم، همسرآزاری از سوی مردان به زنان است و ۹۰ تا ۹۵ درصد خشونت از طریق مردان به زنان است. خشونت از زنان به مردان واکنشی است و بیشتر تلافی‌جویانه و دفاع از خود است. البته این موضوع در همه جای دنیا نیز همینگونه است و نباید فراموش کرد که بسیاری از خشونت‌ها گزارش نمی‌شود.

از نظر حقوق زنان در مقایسه با کشورهای حاشیه خلیج‌فارس وضع بهتری داریم

این مقام مسئول در سازمان بهزیستی با بیان اینکه ایران جزو کشورهای طرفدار حقوق زنان محسوب می‌شود، گفت: درست است که با آرمان‌ها فاصله داریم اما وقتی با کشورهای حاشیه خلیج فارس مقایسه می‌کنیم به نسبت وضع بهتری در زمینه حقوق زنان داریم. در تاریخ هم زنان در ایران نقش پررنگی داشته‌اند همانطور که در پیروزی انقلاب نیز زنان پیشگام بوده‌اند.

جعفری در ادامه با اشاره به تدوین لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت گفت: این لایحه می‌تواند کمک بزرگی به زنان کند و تلاش‌ می‌شود که لایحه به سرانجام برسد.

تدوین سند پیشگیری از خشونت در سازمان بهزیستی

رئیس اورژانس اجتماعی کشور از تدوین سند پیشگیری از خشونت در سازمان بهزیستی خبر داد و گفت: کاری را با همکاری دانشگاه شهید بهشتی آغاز کرده‌ایم که موضوع پیشگیری از خشونت است و امیدواریم اوایل سال ۹۸ سند پیشگیری از خشونت آماده شود. در این سند سهم سایر وزارتخانه‌ها در حوزه‌های فرهنگی، اقتصادی و مذهبی دیده شده و تقسیم کار صورت گرفته است.

جعفری به ضرورت گفتمان‌سازی و مشارکت مردم برای رفع خشونت در خانواده‌ها گفت: اعتقاد ما بر این است که اقدامی را در زمینه کاهش خشونت در جامعه نهادینه کنیم و این موضوع به گفتمان‌سازی نیاز دارد و به مشارکت مردم وابسته است. سازمان بهزیستی در ۲۰ استان رویکرد اجتماع محور را با مشارکت جامعه محلی دنبال می‌کند که این یک اقدام پیشگیرانه در زمینه خشونت محسوب می‌شود.

رئیس اورژانس اجتماعی کشور افزود: همچنین اقدام دیگری که برای سال ۹۸ برنامه‌ریزی شده است تمرکز بر روی مرتکبین خشونت است. ممکن است مرتکبین خشونت دارای اختلالات روانی باشند یا سوء مصرف مواد داشته باشند یا فاقد مهارت همسرداری باشند. به همین دلیل برنامه ما درمان مرتکبین خشونت است و در این زمینه بر موضوع آموزش و حمایت‌ از زنان خشونت دیده متمرکز هستیم.

پیش‌نویس لایحه «تأمین امنیت زنان در برابر خشونت» در ۹۲ ماده در سال ۹۲ از سوی معاونت زنان و امور خانواده ریاست‌جمهوری تدوین شد. قوه‌ قضائیه ۴۰ ماده از این ۹۲ ماده را به دلیل تکراری بودن حذف کرد و به ۵۲ ماده کاهش داد و این لایحه اکنون در اختیار قوه قضاییه است.

منبع: پانا

خواندن خبر در سایت منبع

نظرها

در ادامه بخوانید

خبر فوریخبر فوری8 ساعت قبل
اگر خانم مارپل اینجا بود، معمای فوت بابا حل می‌شد/ چرا برخی گذاشتند و بعد از فوت به سخنان بابا جواب دادند؟ آدم شک می‌کند/ اصلاح‌طلبان به شعارهایشان پایبند نبودند/ اعظم طالقانی را تحسین می‌کنم
خبر فوریخبر فوری9 ساعت قبل
اگر خانم مارپل اینجا بود، معمای فوت بابا حل می‌شد/ چرا برخی گذاشتند و بعد از فوت به سخنان بابا جواب دادند؟ آدم شک می‌کند/ اصلاح‌طلبان به شعارهایشان پایبند نبودند/ اعظم طالقانی را تحسین می‌کنم
خبرآنلاینخبرآنلاین6 ساعت قبل
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دو تیم فولاد خوزستان و نفت مسجد سلیمان در جریان هفته هجدهم لیگ‌برتر در ورزشگاه غدیر اهواز به مصاف هم رفتند. این بازی در نیمه اول چند موقعیت خطرناک داشت که می‌توانست به گل تبدیل شود اما تنها یکی از آن‌ها گل شد. در دقیقه ۲۸ ایوب والی از روی نقطه کرنر و با ضربه سر موفق شد دروازه شاگردان مرزبان را باز کند. دقیقه ۳۹، لوسیانو پریرا از روی نقطه پنالتی این فرصت را داشت برای بار دوم دروازه نفت مسجد سلیمان را باز کند اما مهرداد طهماسبی توانست این پنالتی را مهار کند. تنها موقعیت مهم شاگردان علیرضا مرزبان هم در دقیقه ۴۳ رخ داد که ضربه ایستگاهی این تیم با اختلافی کم از گوشه دروازه به بیرون رفت.

اخبار بیشتر